Gepost op

Waarom het helemaal geen gek idee is om hulp te zoeken, wanneer je kinderen hebt (of wilt!)

hulp zoeken moeder

Gelukkig rust er steeds minder taboe op burnouts, stresslevels en depressies. Het wordt steeds meer erkend en mensen spreken er steeds makkelijker over. Ook over het hulp zoeken bij bepaalde coaches/psychologen wordt niet meer onder stoelen of banken gestoken. Met jezelf aan de slag gaan is juist heel fijn. Zeker als je kinderen hebt of wilt.

The Mompany staat voor het verbinden van moeders, maar ook voor het feit dat je het niet alleen hoeft te doen. En dat is precies wat je met een coach ook bereikt. Ik heb zelf geen traumatische ervaringen in m’n leven opgelopen, maar ben wel iemand die veel informatie verzamelt en meer hoort en ziet dan “de rest”. Dit resulteert in het feit dat zich onderliggende emoties kunnen opstapelen en die zich later uiten in patronen die je in de weg kunnen zitten. Ieder mens heeft dit.

Positief

Toen ik 19 was, had ik het idee dat ik met iemand moest praten, ik zat niet goed in m’n vel, had een relatie die niet goed voor ons beiden was en wist even niet welke kant ik op moest. Ergens schaamde ik me om hulp te zoeken. Maar, waarom niet? Als ik er zelf een beter mens door zou worden… Zo gezegd, zo gedaan en al snel zag ik de waarde in van een coach. Ik heb aardig wat coachingstrajecten gedaan (van familieopstellingen tot healings tot zielscoaching, maar ook een business mentor).

Heb jij The Motherhoodie al gescoord voor 5 december? BESTEL ‘m HIER.

Moeder worden

Eigenlijk zijn die laatste trajecten vooral ontstaan toen ik moeder werd. Ik wist dat ik “bagage” had van m’n ouders, die deze bagage weer hebben gekregen van voorouders etc. Zou ik er niks aan doen, dan zou ik die patronen overgeven op mijn kinderen en dat is niet wat ik wilde. Ik wilde ze juist zo puur mogelijk laten opgroeien en met een schone lei, zonder oordeel of ballast.

Confronterend

Het heeft ook te maken met het feit dat ik niet emotioneel genoeg aanwezig was op sommige momenten. Ik zag m’n dochter wel, maar ook niet als je begrijpt wat ik bedoel. Dit heeft ook weer alles te maken met ouders en voorouders, maar daar zal ik nog wel een keer iets over vertellen. Wat ik belangrijk vond, is dat ik de moeder was en mijn kind onder me stond. Zoals het hoort. Het zou me nooit gebeuren dat mijn dochter op emotioneel niveau voor mij ging zorgen.

Daarvoor moest ik zelf eerst door een zeer confronterende en pijnlijke periode heen. Is niet leuk. Is zelfs heel zwaar. Maar als ik dit niet had gedaan, dan had ik nu heel anders in het leven gestaan. Inmiddels heb ik twee dochters, een geweldige partner (echt, I love you so much) en is de hele dynamiek in balans. Dit was nooit gelukt zonder hulp van buitenaf. Dus ik raad het echt iedereen aan.

Wat vind jij? Zou jij een coachingstraject bij The Mompany willen volgen? Laat het ons weten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *