Geplaatst op Geef een reactie

She’s the Momb: interview met mom Esmée Noëlle

Esmee Noelle Otis

Esmée Noëlle is moeder van Otis (5 maanden) en the momb. Ze werkt freelance als redacteur, copywriter, editor, content creator: je snapt ‘m. Woorden zijn, zeg maar, haar ding. Op haar Instagram-account en Youtube-kanaal geeft ze een kijkje in haar leven als nieuwe moeder. Het hele plaatje. The good, the bad én the ugly. Want ook dat is het moederschap. Hoe ze alle ballen in de lucht houdt en wat het beste advies is wat ze ooit als moeder heeft gehad? Wij stelden 10 vragen aan Esmée.

Wat voor moeder ben jij?

Esmée: ’Ik luister heel erg naar mijn intuïtie en mijn gevoel. Ik geloof ook echt dat Otis en ik al voor de geboorte compleet op elkaar afgestemd waren. Hij moest gewoon mijn kind worden. Ik ben daar heel zweverig in. Verder ben ik als moeder aan de ene kant overbezorgd en aan de andere kant heel relaxed. Ik ben ook zeker van het lol maken. Ik doe alles om Otis te laten lachen, ga graag met hem op pad en lees veel boekjes met hem. Ik had, met mijn liefde voor tekst en lezen, echt gehoopt dat ik een kind zou krijgen die dat leuk zou vinden en gelukkig vindt hij het ook leuk. Thuis vind ik het belangrijk dat de rolverdeling man/vrouw gelijk is. Ik ben daar vrij geëmancipeerd in. Je ziet nog steeds vaak dat als je als stel een kind krijgt, dat de vrouw minder gaat werken en voornamelijk het zorgen op zich neemt. Bij ons is dat meer 50/50. Ik vind het belangrijk dat die rolverdeling gelijk is en dat het niet zo is van met papa heb ik lol en mama is van het zorgen. Friso knuffelt ook veel met Otis en verzorgt hem ook gewoon en ik maak ook net zo goed lol met hem.’

Wat had je achteraf gezien graag willen weten toen je moeder werd?

Esmée: ‘Wat niet? Ik wil echt alles weten, dus ik Google alles. Wat ik wel graag had willen weten is dat je intuïtie als moeder 9 van de 10 keer klopt. De kraamhulp wilde Otis bijvoorbeeld in zijn eigen bedje laten slapen en ik ging daar in mee, maar mijn gevoel zei: nee, hij komt net uit mijn buik. Ik vind het dan heel normaal dat je kind veel op je borst slaapt. Ik geloof er ook niet in dat je een kind kan verwennen of trainen in die eerste weken of maanden. Verder denk ik niet dat je je kan voorbereiden op hoe intens mooi en hoe intens heftig het is om een kind te krijgen. Dat moet je echt meemaken.’

Hoe houd je alle ballen in de lucht?

Esmée: ‘Ik vind dat nog wel lastig. Er valt altijd wel een bal. Ik probeer vooral niet krampachtig alles perfect te doen. Vanochtend liep ik bijvoorbeeld het huis uit terwijl er nog 2 wassen over elkaar liggen te drogen, de keuken nog een mess is en Otis zijn kamer naar poepluiers stinkt. Natuurlijk ga ik liever het huis uit terwijl het helemaal netjes is, maar ik denk ook maar gewoon: wat herinnert een kind zich later? Dat het huis netjes was of dat ik een leuke en relaxte moeder ben.’

Is er nog tijd voor Esmée? Plan je bewust tijd in voor jezelf?

Esmée: ‘Ik deed dat te weinig. Ik ben in therapie gegaan, allereerst om over wat dingen binnen mijn familie te praten, maar ook om te praten over mijn relatie. Die relatie was namelijk, en dat is heel normaal na de geboorte van een kind, even zoeken. Mijn vriend en ik hebben best wel wat ruzie gehad die eerste weken. Een van mijn irritatiepunten was dat hij heel erg aan zichzelf dacht. Ik vond dat hij vooral zichzelf op 1 had staan en daarna kwamen Otis en ik. Ik had gedacht dat de therapeute zou gaan zeggen hoe ik dat bij hem kon veranderen, maar zij raadde mij om een voorbeeld aan hem te nemen en tijd voor mezelf op te eisen. Ga jij ook eens tijd voor jezelf inplannen en niet alleen maar zorgen. Dat probeer ik nu en dat lukt me al steeds beter. Vorige week heb ik, terwijl Otis op de opvang zat, 3 uur vrij genomen en ben ik in mijn eentje op het terras gaan zitten. Ik leer het wel, maar ik vind het moeilijk.’

Dit bericht bekijken op Instagram

Meer dan ik ooit had durven dromen 💛 #OtisSev

Een bericht gedeeld door Esmée Noëlle (@esmeenoelle) op

Je bent net weer begonnen met werken. Vind je het moeilijk om een balans te vinden tussen weer gaan werken en moeder zijn?

Esmée: ‘Ik had van tevoren niet verwacht dat ik werken fantastisch zou vinden op het moment dat ik moeder zou zijn. Ik dacht echt: hoe doen moeders dat? Die hebben een kind en dan worden ze misschien ’s nachts nog wakker en dan vroeg opstaan, kind aankleden, inpakken, wegbrengen. Maar nu denk ik daar anders over. Nu denk ik iedere dag dat ik werk: halleluja. Werken is bijkomen. Ik geniet er echt van. Friso vond het ook echt hoogtijd dat ik weer ging werken, want ik werd gewoon geen leuk mens. Ik ging letten op ieder dingetje wat Friso deed en de muren kwamen op me af. Ik werd daar niet gelukkig van. Ik kon ook echt jaloers zijn als Friso na zijn werk nog een biertje ging doen, want ik zat de hele dag thuis met Otis. En dat heeft niets met mijn liefde voor Otis te maken, want ik ben helemaal smoor op hem. Maar ik zou niet fulltime thuis kunnen zijn. Ik heb heel veel respect voor vrouwen die dat kunnen. Werken is ook wel anders geworden. Ik werk niet fulltime en dus moet ik nu in minder tijd meer geld verdienen, want een baby is duur. Ik ben een stuk productiever geworden en ik voel ook minder druk, want Otis is wel echt het allerbelangrijkste.’

Wat vind je het moeilijkste aan het moederschap?

Esmée: ‘Dat je toch veel thuis zit. Ik ben echt een huismuts, maar het is vooral dat ik, voor mijn gevoel, niet weg kan. Ik dacht ik word zo’n moeder met kind in de draagzak en we pakken een terras en gaan gewoon naar dat feestje. Dat hebben we ook een aantal keer gedaan, maar Otis is dan 2 dagen van slag. Hij is heel gevoelig en heeft echt baat bij de 3 r-en, iedere avond tussen 7 en 8 naar bed gaan en niet overal mee naartoe worden gesleept. Mijn vriend werkt tot half 9 ’s avonds, dus ik zit dan vaak ’s avonds vast. En dat vind ik soms wel moeilijk, dat ik in mijn vrijheid word beperkt.’

Je bent heel open geweest over je bevalling en dat dat niet bepaald de mooiste ervaring ooit was. Hoe kijk je inmiddels een paar maanden later op je bevalling terug?

Esmée: ‘Een stuk positiever. Dat is volgens mij ook het trucje van de natuur, want anders zouden we allemaal maar één kind krijgen. Ik sta er nu positiever tegenover. Ik weet dat het pijn deed, maar die pijn kan ik niet meer zo goed naar voren halen. Ik ben nu heel trots op mijn lijf en dat ik het gedaan heb. En ik zou het zo weer doen. Ik kijk er niet heel negatief op terug. Het heeft mij heel erg geholpen om erover te praten. Ik had ook echt die behoefte. Als mensen op kraamvisite kwamen, kregen ze ook meteen mijn bevallingsverhaal inclusief hechten en de keutels die ik neer had gelegd. En daar zaten de partners van mijn vriendinnen dan ook bij. Het interesseerde mij niets. Dat heeft me wel geholpen, ook om er luchtiger over te denken. Het is toch een klein traumaatje wat je moet verwerken. ‘De mooiste ervaring van je leven’ vind ik echt bullshit. Natuurlijk is het geweldig om moeder te worden, maar ik heb echt wel leukere dagen in mijn leven gehad, waarbij ik een stuk blijer en beter in mijn vel zat, dan de dag dat ik bevallen ben.’

Vroeger was je als fitgirl veel bezig met je lichaam. Heb je het moeilijk gehad met de veranderingen van je lichaam door je zwangerschap?

Esmée: ‘Nee. Als ik iets mooi vind, dan is het een zwangere vrouw. Ik ben echt zo’n creep die kan staren naar iemands buik, dus ik kon niet wachten tot ik zelf een grote buik had. Ik ben van mezelf vrij petit en ik heb volgens mij redelijk sterke buikspieren, dus dacht ik dat mijn buik niet zo snel zou groeien. Maar met 8 weken kon ik mijn eigen jeans al niet meer aan. Ik groeide enorm qua buikomvang en zat de hele zwangerschap bovengemiddeld. Dat heeft me wel verbaasd. Ik dacht echt: hoe groot ga ik nog worden? Maar daar heb ik nooit moeite meegehad. Pas toen ik bevallen was, vond ik het lastiger. Ik dacht dan: mijn borsten zijn niet van mij, mijn buik is een pudding, vindt mijn vriend mij eigenlijk nog wel sexy of ben ik nu echt een moeke? Na 4 maanden zouden we op vakantie gaan. Daar wilde ik een mooi badpak voor kopen, maar later ben ik daarop teruggekomen. Ik heb een kind gekregen! Dus waarom zou ik mijn lijf verbergen omdat mijn buik nog niet helemaal strak is? Wat verwacht ik dan? Dat mijn lijf à la Doutzen weer helemaal back in shape zou zijn? Het is mijn baan niet. Ik wil een realistisch beeld tonen, dus ik laat op Instagram en in vlogs altijd mijn buik zien zoals hij is. En die is niet strak, maar ik weet ook dat ik niets te klagen heb, want de extra kilo’s zijn er bij mij makkelijk afgegaan en ik spreek ook vriendinnen bij wie dat moeilijker gaat.’

Wat is het beste advies wat je ooit als moeder hebt gehad?

Esmée: ‘Dat jij nog altijd beslist. Je hebt heel snel het gevoel als vrouw dat je moet luisteren naar wat een verloskundige, een kraamhulp of het consultatiebureau tegen je zegt. Maar het is allemaal maar een advies. Ze kunnen wel zeggen dat Otis op de -1 lijn zit qua groei of aan de vaste voeding moet, maar ik heb altijd in mijn hoofd: Ik beslis het zelf. Ik vind dat het beste advies voor (nieuwe) moeders: jij bent in charge en als jij iets niet wil, dan hoeft het ook niet. Het zijn vrijblijvende adviezen.’

Wat is een product wat iedere moeder in huis en in de tas moet hebben?

Esmée: ‘De Puckababy. Daar ben ik fan van. Otis vindt daar echt zijn rust in. We zijn er met 3 weken mee begonnen en hij slaapt er nog steeds in. Wat betreft de luiertas ben ik niet zo spastisch in wat er allemaal mee moet. Ik heb in ieder geval altijd een verschoningsmatje bij me, want ik heb best een beetje smetvrees. Dat wordt wat als hij straks begint met kruipen!’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *