Gepost op

Rony’s Peptalk: Het ouderschap is geen wedstrijd, je doet het geweldig!

“Mijn kind huilt echt nooit hoor en slaapt al vanaf dag één door.” Herkenbaar? Zó vaak is dit het eerste wat (new) parents aan elkaar vertellen. Girl, je mag me ook echt vertellen over die schijt luiers, hoe je kindje soms de boel bij elkaar schreeuwt in de bus of dat je even nul tijd voor jezelf had en je er gewoon even doorheen zit. Because, we ALL go through that (as parents). Sorry voor mn switch naar het Engels soms trouwens. Maar sommige dingen klinken nou eenmaal lekkerder in “le Anglais”.

Het is echt logisch dat je trots bent op wat je kindje wél kan en doet, duh! En dat mag dan ook absoluut gedeeld worden. Maar het is gewoon echt NIET altijd koek en ei. Gelukkig maar, anders zouden we als mensen ook niet groeien. Je groeit vanuit de minder leuke kanten die je meemaakt in het leven. En remember; elk kindje is ook anders hè! Dit vertel ik mezelf continu. Aveya kruipt bijvoorbeeld ook nog niet (bijna 9 maanden), maar ze staat wel al. Ik kon me er eerst ook druk om maken dat andere kids al bepaalde dingen konden en de mijne niet. Vooral de eerste paar maanden, wow. Toen vergeleek ik mijn kindje met iederéén. Super vervelend, want het werkte allemaal averechts. Ik realiseer me nu heel goed dat ouderschap gèèn wedstrijd is. Wij, (new) moms, zouden elkaar juist kunnen steunen en lekker tips geven! Je kindje is klaar voor volgende stappen wanneer hij/zij dat zelf aangeeft.

Eerlijk zijn met elkaar

Misschien lijkt het haast alsof ik aanmoedig negatief te zijn, maar in tegendeel. Ik probeer juist aan te sporen gewoon lekker eerlijk te zijn met elkaar. Vaak merk je dat je dan ook beter kan levelen met elkaar, want parenthood is soms best heftig. Maar ook o-zo-mooi, want juist door die intense momenten hier en daar, shinen die mooie momenten wanneer je kleintje naar je lacht of je een dikke-kwijlkus geeft enorm.

Social media heeft zo’n giga invloed op alles. Ik merk het aan mezelf ook hoor. Vaak genoeg dat je door Insta scrolt (vaker dan je denkt) op je vrije avondje en je dan de “perfecte” insta chickies voorbij ziet vliegen; die er 3 dagen na de bevalling alweer helemaal tiptop uitzien. Kan me best voorstellen dat dit soms confronterend is. Of wat denk je van foto’s van kleintjes die er als modellen bijzitten waarna je denkt: mijn kind trekt direct haar strikjes uit, en stilzitten voor de camera? HO MAAR! Maar weet je HOE veel struggles er ook achter al die “perfecte” kiekjes zitten? Evenveel als bij ieder ander gezin. Elk huisje heeft z’n kruisje. Is het niet geld, dan is het wel ergens een familiedrama of zijn het vervelende relaties etc.

Mijn les die ik heb geleerd is: probeer je niet met mensen op Insta en/of andere social media platforms te vergelijken. I know, I know, makkelijker gezegd dan gedaan. Maar maak er eerder een positieve inspiratiebron van. Krijg er lekker ideeën van, geef er je eigen draai aan, of hou het gewoon bij het genieten van je eigen manier van geluk creëren. En knoop altijd in je achterhoofd; ook zij hebben wel eens shitty moments.

Realness

Wat ik zelf hoop uit te stralen met mijn Instagram-account is “realness”, hoe trots ik ben op mijn kindje en mezelf als mama (wat ook wel eens gezegd of gedacht mag worden), dat ik doe wat ik leuk vind en oprechte “tips en tricks” kan geven aan de mensen die mij volgen. Ik gebruik mijn account ook zeker wel als promotie voor mezelf als blogger/influencer en hoop daarmee nog meer leuke dingen te mogen doen! Ik ben echt al ontzettend gezegend met alle leuke dingen, maar meer kan nooit kwaad, dacht ik zo.

Even een korte samenvatting: ik vind het gewoon stoer als je buiten de glitter- en glamourfoto’s waar je stiekem miljoenen likes op wilt, ook heus wel eens een glimpje van “tha real life” mag showen. En dat kan dus ook wat minder glamorous zijn. Totally no shame in the game. En laten we van ouder zijn geen wedstrijdje maken. Het ene kind loopt nou eenmaal sneller dan de ander. Lekker belangrijk, hoef je tenminste nog niet je benen uit je lijf te rennen. Aan alles zit zo zijn voor- en nadelen.

En onthoud ladies & gentlemen: Wij kunnen dit gewoon hoor. Ook al denk je soms heus van niet wanneer je kindje niet wil slapen of eten of jij er gewoon even helemaal doorheen zit (dat mag hè!). Het komt uiteindelijk goed! Trust me. Nou voor zo ver Dr. Rony’s peptalk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *