Posted on 3 Reacties

Rony Louanne: “Mijn lichaam is zeker niet meer wat het geweest was en dat is soms confronterend”

lichaam verandering

Dat je lichaam kan veranderen na je zwangerschap en bevalling weten we allemaal, helaas. Bij iedereen is dit natuurlijk anders en het neemt bij iedereen verschillende vormen aan, letterlijk haha! Maar ik neem jullie even mee in mijn avontuur rondom dit onderwerp. First of all, voor wie dit nog niet weet: mijn lichaam is mijn werk. Oei, klinkt heel fout, jep, but true. Nu niet gelijk het een en ander denken, ik ben profesisoneel freelance danseres.

Ook zit ik in de girlband GRLBND (bekend van het SBS6 tv programma The Next Boy/Girl Band). Het is dus vrijwel verplicht er altijd fit/afgetraind uit te zien. Je uiterlijk is, in mijn geval, basically mijn geld, ik krijg er voor betaald. Ik ben iemand die niet 24/7 kan snacken, want anders worden we tonnetje rond. Mag ik even tussendoor melden dat ik mega jaloers ben op de mensen die dit wel kunnen en geen grammetje aankomen!

Cravings

Maar goed, ik lette dus eigelijk altijd wel op mijn voeding, lust van nature ook gelukkig vrijwel alles. Ze noemen mij ook wel een prullenbak. Ik geef véél uren per week dansles en doe ernaast nog fitness. Dus dat zat altijd wel snor. Nou en dan word je zwanger. En dan BOEIT HET LEKKER ALLEMAAL GEEN ENE *piep*. Want dan MAG je eten. Cravings voor patat? Meid gewoon lekker doen. Heerlijk. Echt heerlijk. Ik denk serieus dat ik dat daar het allermeeste van heb genoten. Samen met mijn prinses in mijn buik genieten van al dat lekkers. Een droom die uitkwam.

26 kilo aangekomen

Aan het begin van mijn zwangerschap woog ik 57 KG. Prima voor een meiske van maar liefst 1.63m – jawel, kabouterformaat. Dat werd heel langzaamaan een beetje meer. Maar toen ik richting mijn laatste trimester ging, sloeg de weegschaal op hol. En aan het eind van mijn zwangerschap woog ik maar liefst 83 kg. Zo, reken maar even uit, dat is nogal wat. En dit kwam godzijdank niet door vet (vast wel een beetje), maar door het vasthouden van vocht. In elk uiteinde van mijn lichaam zat namelijk vocht. Kon geen sieraden meer om, ik was in de winter hoog zwanger maar slippers waren echt life voor mij. Niks ging meer dicht en al mijn schoenen waren te klein. Toen ik bevallen was, is mijn gewicht gelukkig na een week alweer gedaald naar 65kg. Zit ik -helaas- nu nog steeds op.

Striae

Dan is daar ook nog striae, waar elke vrouw bang voor is om te krijgen. Want het nadeel ervan is: het gaat nooit meer weg. Never, en daarom heb ik me een ons gesmeerd. Alle smeersels tegen striae heb ik op mijn mega buik gesmeerd. En het ging goed, perfect eigelijk. Tot in week 38 van mijn zwangerschap. Toen groeide ik blijkbaar ineens zo hard, dat het scheurde. Maar goed, als je buik zo uitgerekt is zie je dat dus nog niet echt.

Instagram-beauty

Totdat ik bevallen was. En je huid weer terug in proportie komt. En je denkt: OMG. Heel even zag ik mijn carrière voorbij flitsen (mega dramatisch, maar zo ging het. Ik. Heb. Striae. En niet zo’n klein beetje ook. De strepen zijn gelukkig niet rood, maar wel aanwezig. Weet je, ik haat het. Echt. Elke keer als ik in de spiegel kijk, verafschuw ik mijn buik. Ik had er altijd al issues mee. Als ik nu terugkijk naar foto’s van voor mijn zwangerschap, was ik eigelijk best wel slank, maar ik was nooit tevreden. Laat staan nu. En het speelt elke seconde van de dag in mijn hoofd. Met alles, elk raam, elke spiegel, waar ik ook loop, in winkels of op straat, ik check hoe mijn buik eruit ziet. Ben ik wel slank genoeg? En al helemaal in deze Instagram-beauty-tijden. De lat lijkt zo hoog te liggen, dat ik er bijna depressief van word.

Weer dansopdrachten

En het is natuurlijk makkelijk om te zeggen: “Je bent mooi zoals je bent”, “Je hebt er iets moois voor teruggekregen”, “Ga gewoon sporten, dan komt het goed”. Maar believe me, zo gaat dat niet in het hoofd van een mens. Echt niet. Ik let nu op wat ik eet en sport naast alle danslessen die ik nog geef. Dus ja, misschien komt het ook wel goed, maar het proces ernaartoe vind ik mega confronterend. Ik doe gelukkig ook weer dansopdrachten. Superleuk! Voel ik me naast mama zijn ook weer even Rony, fierce wijffie on stage. Maar moet altijd tegen de opdrachtgever zeggen, geen blote buik outfits a.u.b., vanwege mijn striae. Quite annoying.

Borsten

En dan zijn daar nog de borsten. Ik heb Avéya maar 4 dagen borstvoeding kunnen geven, omdat -door mijn keizersnede- mijn lichaam niet het signaal gaf dat ik bevallen was. Ik had dus weinig tot geen melk. Buiten het feit dat ik het echt onwijs jammer vind dat ik haar geen borstvoeding heb kunnen geven, zijn die tetten natuurlijk ook niet meer wat ze waren. Ze hangen echt niet op mijn knieën hoor, maar strak zoals in mijn jongere jaren zijn ze niet meer. Hoewel ik altijd zwaar tegen plastische chirurgie ben en ik iedereen altijd veel mooier naturel vind, zit ik er serieus toch wel over na te denken om een tiet-lift te doen. Puur voor mezelf.

Laat ik deze blog toch nog maar even positief afsluiten. Ik voel me niet lelijk, ik voel me alleen niet meer zoals “ik was”. Ik ben me er bewust van dat dit een nieuw hoofdstuk in mijn leven is en dat ik eraan moet wennen en gewoon lekker met mijn lichaam aan de slag moet, en vooral, wil gaan. Maar, ik moet ook accepteren dat dit is wat het is. Ondertussen neem ik nog een slokje van mijn Fanta bij -oeps- de McDonalds.

xoxo Roon

PS: Liefde voor alle mooie en sterke mama’s out there. En laten we elkaar meer steunen over dit soort dingen i.p.v. elkaar onzeker te maken. Wij zijn sterker dan wie dan ook op deze aardbol. Mamas rule en onze lichamen ook!

3 thoughts on “Rony Louanne: “Mijn lichaam is zeker niet meer wat het geweest was en dat is soms confronterend”

  1. Lieve rony. Geef je lichaam de tijd.. Je borsten worden weer beter iets met klier en vet weefsel.. Echt waar geef het een jaar .. En kijk het aan.. Je bent nog steeds. Prachtig.. Ipg het negatieve te zien.. Denk aan wat voor moois jou lichaam heeft gedaan voor jullie en jullie meisje

  2. Waaauw ik herken mezelf zwaar in jou verhaal! Heeerlijke zwangerschap me erop los gegeten 35kilo aangekomen, heftige bevalling, veel vruchtwater (gelukkig) maar nog moet zwaar nog afvallen, striae pfff ook lopen smeren maar idd ook op het einde heel erg geworden en dan de borsten naaah ik heb het zelfs al opgezocht maar las dat ze dan je tepel verplaatsen ?

    Maar het komt goed door te sporten hoop ik ?? Jij bent sowieso al super goed op weg gemotiveerd voor je werk! Ik werk in een kdv dus heb vaak de neiging van ja komt wel ?

  3. Het is een soort rouwproces. Je oude lijf is er niet meer, en komt ook nooit meer zo terug als het was.
    Ik mocht echt niet klagen hoe ik uit mijn zwangerschappen was gekomen, maar toch…
    Het heeft twee jaar geduurd tot ik weer blij kon zijn met mijn borsten. Die vind ik nu echt weer prima en fijn!
    Met mijn buik – geen striae maar wel uitgelubberd oversized vel – ben ik nog niet in het reine maar dat proces is nog gaande, geloof ik.

    Ontkenning, boosheid, verdriet, acceptatie. Waren dat niet de fases van rouw? Ben gelukkig nu wel zo’n beetje alles door geloof ik! Alleen die buik nog. 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *