Posted on Geef een reactie

Medium Saskia: “Tips voor moeders die precies voelen wat hun kinderen voelen”

Na aanleiding van het vorige artikel: ‘De beginjaren zijn voor moeders energetisch gezien heel intensief’ kwamen er wat reacties binnen: “Ja herkenbaar” en “Hoe kan ik het, als ik dit weet, voor mezelf wat fijner maken?” Daar gaat het zeker ook over. Dus ik heb even geluisterd naar wat ik nog meer hoor vanuit de Ziel. “Nou”, zegt de Ziel, “jullie als moeders willen vaak te veel. Teveel bij elkaar. Teveel in één keer. Soms moet je gewoon even stoppen en luisteren naar wat je voelt. Wat zegt je hart? Wat heeft prioriteit? Oké, dat is één.

Hoe je luistert naar je Hart, daar kunnen we hele studie van maken. Maar eigenlijk wil het gewoon heel simpel. Het is je intuïtie, je onderbuikgevoel. Je zachte stem. Kom je daar bij uit, dan voel je je anders. Lichter, wijzer. En het is gewoon raak. Ook al vindt je ego dat soms niet leuk. Ik zelf kom bij m’n hart door naar binnen te gaan. Te mediteren, te yoga-en of gewoon op mezelf te zijn. Ook wanneer ik schrijf. Er zijn zoveel manieren om in verbinding te raken. Zoek jouw manier en maak daar tijd voor. Geloof me, 5-10 minuten op een dag maakt al echt een verschil. Verder als je gewoon heel veel voelt van anderen en extra van je kinderen (want die zitten dus energetisch aan je vast), dan mag je jezelf tijd geven; alleen.

Me-time

Alleen? Ja maar hoe moet dat met een gezin, een job, een man/of vrouw, een huis, vriendinnen. “Tja”, zegt Ziel dan vervolgens, “het lukt niet als je tegen blijft stribbelen vanuit ego. Dat weet gewoon niet zo goed wat echt goed voor je is. En luisteren naar jezelf oftewel je hart/ziel maakt de keuze minder moeilijk.” Ga het doen. Zet een streep in je agenda. Laat je telefoon thuis of leg ‘m weg en ben eventjes volledig in your own space. En voel dan hoe je je voelt. Want vaak als je op jezelf komt, ga je merken dat er best wat in je energieveld zat wat niet zozeer jij was. Maar van iemand anders, of van een plek
waar je was (ja dat kan ook!). Vraag het ook aan je hart, je ziel: wat is van mij? Ja daar hebben we het weer: oefen en maak tijd vrij voor het horen van je hart/Ziel. Anders blijf je praten met ego en daar word je niet veel wijzer van helaas.

Tijd alleen gaat je helpen om makkelijker te voelen wanneer je iets oppakt wat niet van jezelf is. Dat heeft een andere ‘vibe’ namelijk en daarvoor mag je je eigen ‘vibe’ goed kennen. Bij mij bijvoorbeeld, voel ik het vaak ook heel fysiek. Ik word een beetje misselijk, of krijg buikpijn op een specifieke plek in mijn buik als ik me teveel inmeng in de energie van iets of iemand anders. Of ik ervaar een switch in m’n gevoel in gezelschap. Dat zijn voor mij een signalen om het te herkennen. Hé, dit is niet van mij. En dat herkennen is vaak al genoeg.

Je kinderen

Dan de kinderen. Die zijn klein of misschien al wat groter. En jij voelt ze zo goed dat je op scherp staat als er eentje begint te huilen of als er ruzie is. Of gewoon als er ongemak is. Moeheid. Emoties. ‘Jezelf vinden in het midden is de uitkomst’ hoor ik vanuit Ziel. Mooie zin Ziel. En hoe? Nou laat jezelf eens zakken, letterlijk de Aarde in. Meer op je beide benen staan (vaak sta je meer op één van de twee). En ademen, naar je onderbuik. Misschien ook je bekken. Het helpt om te gronden. En dat maakt het onderscheid ook iets makkelijker. Hé, zo voel jij, fijne dochter of zoon.

Dan komt daar bij: het hoofdstuk eigen pijn. Bijvoorbeeld: ‘Ik moet het goed doen’. ‘Ik ben niet oké (en dus ook niet als moeder)’ of ‘Ze mogen zich niet rot voelen want dan gaat het verkeerd’. Die laatste kan er zijn op basis van eigen ervaringen in je kindertijd dat er weinig bedding was voor dingen die je voelde en zo wat verdronk. Als je jezelf op eigen pijn betrapt, heb je aardig wat gewaarzijn nodig. Eh, gewaar-wat? Nou dat je van een beetje afstand kunt kijken naar wat je denkt en voelt. En daar helpt mediteren wel bij. Of iets anders wat inzicht geeft. Maar als je jezelf dus op eigen pijn betrapt: dan wil daar graag aandacht naar toe.

Verbinding

Verbinding mee. In de zin van: Hé fijne mams dit is van mijzelf. En daarom ben ik zo aan het voelen bij je kinderen hoe het gaat of wil ik steeds aan het
werk met wat ik voel bij jou. En geloof maar, je kinderen gaan precies naar die pijnplekken. Waarom? Omdat ze graag willen dat je luistert naar je echte zelf, je Ziel. En hoe kom je daar meer mee in contact? Juist, door pijn op te ruimen. Eigenlijk heel slim van onze kids ;-). De laatste belangrijke tool is dan ook: maak ruimte om je eigen pijn op te ruimen. En dat kan weer op legio manieren.

Dus kort samengevat voor moeders die zeer veel voelen:
1. Stel prioriteiten vanuit je Ziel
2. Maak tijd en ruimte om je Ziel te horen
3. Ben ook tijd alleen
4. Leer de signalen herkennen in jou die wijzen op: hé ik voel dit wel, maar dit is
niet van mij.
5. Grond jezelf. Fysiek en energetisch.
6. Ben je bewust van eigen pijn
7. Maak ruimte voor het helen van eigen oude pijn

Good luck! We worden er allemaal alleen vrijer van!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *