Posted on Geef een reactie

Medium Saskia: “De beginjaren zijn voor moeders energetisch gezien heel intensief”

De kindjes hebben net 2 nachten bij opa en oma gelogeerd. Wat een ruimte je dan ineens tegenkomt. Gewoon niet kijken op de klok. Moeten ze al eten? Wat gaan we doen in de laatste uurtjes van de dag om de vermoeidheidsdip wat te voorkomen. Ik belicht nu even wat zonder kinderen zo fijn maakt hè. En uitslaaaaaapen. Joh, wie heeft dat bedacht dat het een onwaarschijnlijke luxe is in de jongste jaren van je kids. Ik hou zelf heel erg van laat naar bed en laat op. ’s Avonds laat word ik creatief. Na middernacht ga ik volgens mij van nature pas richting bed. ’s Ochtends vroeg, ik bedoel voor 8.30u ben ik eigenlijk niet heel gezellig. Dat is ongeveer 3 uur tijdsverschil met m’n kinderen. Dus je begrijpt de afgelopen 2 dagen waren heerlijk, alleen al dáárom.

Er valt mij ook heel sterk iets op. Ik stem heel veel op m’n kinderen af. Nou zit dat er bij mij van nature in – voelen en de ander ‘lezen’ met m’n 6de zintuig. Maar ik weet dat er heel veel moeders rondlopen die super sensitief zijn en dus ook van alles oppakken bij hun kinderen. Dat is best intens. En ik geloof ook wat meer voor moeders, dan voor de vaders. Want moeders dragen de kinderen energetisch in hun veld. Dat doe je gewoon als moeder. Je bent eerst 9 maanden zwanger. 20 weken misselijk in mijn geval- daarna even als herboren, om bij week 33 of zo uitelkaar te ploffen. Dan heb je de krachtigste inwijding ooit: de bevalling. De postnatale fase waarin de hormonen je aardig instabiel maken (en dan zeg ik het nog aardig) en de navelstreng echt nog niet zo doorgeknipt is als dat het op de aardse laag lijkt. En van die navelstreng blijft dus ook nog zo. In de eerste jaren. Ze schuiven steeds een stukje verder uit je energieveld, komen steeds meer op eigen benen, dat zeker. Alleen die eerste jaren is het dus ook energetisch echt wel heel intensief. Dat voel je als moeder.

Afstemmen

Even terug naar het afstemmen op je kind. Wat ik bedoel is dat je als moeder, met een hoge sensitiviteit (en nogmaals dat zijn er veel), heel goed de staat kunt voelen van je kind. ‘Oh, niet gelukkig’. ‘Er is iets’. ‘Help!’ Die. Er is iets met haar. Of met hem. En ik ben daar verantwoordelijk voor. En daar gaat ie ‘mis’. Of eigenlijk daarvoor al. Wat er gebeurt is dat ik ook uit een stuk angst zo afstem op dochters. ‘Gaat het wel goed? Anders gaat het mis’, is de bottom line als ik heel eerlijk kijk. En ik voel dat ik teveel verantwoordelijkheid neem voor hun staat van zijn.

Wat ik doe, als er thema’s worden geraakt in mij. Dan ga ik luisteren naar wat de Ziel erover zegt, ook de ziel van de kinderen. En dat is meer dan beroepsdeformatie bij mij. Ik geloof dat daar een nieuwe manier van communiceren met je kinderen ligt. En dat sensitieve moeders het ook kunnen.

Vanuit de Ziel

Yuno, de jongste gaf mij vanuit haar Ziel een tijd geleden al terug. Mam, wat jij doet is: ‘mijn staat, is jouw staat’. Dat wil niet zo. Stapjes terug! Het is voor niemand fijn. Ja, ze spreekt klare taal. Luka kiest duidelijk haar eigen pad. Ze snapt ook niet waar ik me soms druk om maak. En wat ze nog meer zegt als ik ’s avonds laat naast haar bed zit en afstem op haar ziel: Verantwoordelijkheid is een misvatting. Die hoort altijd bij de Ziel zelf.

Dan zegt haar ziel: Ik kan het alleen leuk hebben als jij het leuk hebt, mam. Blijf in je eigen kanaal. Dan komt er rust en hoor je ons nog steeds. Onze behoeften, wat we nodig hebben. Het is allemaal veel simpeler dan dat jij het maakt. Het gaat samen met hoe jij je voelt. Nooit willen wij dat jij als moeder jezelf terugzet. Dat wil geen enkel kind. Wij als kinderen willen graag dat ouders zichzelf kennen. En zichzelf niet voor de gek houden. Want van binnen wil het héél echt. Veel werken vanuit Hart is heel iets anders dan hard werken vanuit je ego. Wij kijken daar dwars doorheen. Want (jonge) kinderen kunnen horen en zien met hun 6de zintuig. Het is pas veel later dat die gave wordt verstopt als het niet mag (waarover later meer). Yes. Dank je Luk.

Het is me duidelijk lieve dochters. Ik mag de focus leggen waar die hoort. Bij m’n eigen hart. Dan ben ik geen centimeter verder weg van jullie. Juist dichterbij dan ooit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *