Geplaatst op Geef een reactie

(Kraam)tranen na de bevalling, helemaal niet zo gek!

vrouw bed kraamtranen

Oorspronkelijk wordt met kraamtranen de periode bedoeld tussen de 3e en 10e dag na de bevalling waarin de moeder ontzettend veel huilt. Dit als gevolg van hormonen die door het lichaam heen gieren. In dit stuk trek ik de definitie van kraamtranen breder en bedoel ik er alle tranen na een bevallig mee, dus ook die na de 10e dag.

Gelukkig zijn kraamtranen tegenwoordig niet meer zo’n taboe. Er wordt steeds meer over geschreven, foto’s en video’s gaan viraal. Het wordt steeds zichtbaarder dat het zwaar is een kindje in je buik te laten groeien, op de wereld te zetten en op te voeden. Een dikke, vette hoera voor iedereen die durft te uiten dat het soms allemaal niet zo geweldig voelt en dat de roze wolk ook uit kan blijven. Hiermee wordt namelijk duidelijk dat kraamtranen niet uitzonderlijk zijn. En eigenlijk is dat ook niet zo gek.

In Nederland krijgen we 10 weken na de bevalling om orde op zaken te stellen en daarna word je eigenlijk getracht weer mee te draaien in de maatschappij en gewend te zijn. Dit geldt op werkgebied, maar we leggen het onszelf ook op alle andere gebieden op. We “moeten” weer de leuke fitte echtgenote zijn, de attente vriendin en nu daarnaast ook nog de rustige geduldige moeder die alle ballen met gemak hooghoudt.
In mijn praktijk zie ik geregeld vrouwen die vinden dat er iets niet goed zit, omdat ze zich na, bijvoorbeeld, 3 maanden na de geboorte nog steeds onwennig voelen en eigenlijk helemaal niet zo blij zijn.

Daardoor kunnen ze het gevoel hebben dat ze falen en dat ze abnormaal zijn. Plus daar de betekenis aan geven dat er iets mis is met hen, of misschien wel met de liefde voor hun kindje. Dat vind ik heel verdrietig. Een kindje is met stip de meest ingrijpende gebeurtenis in je leven. Alles verandert en je kunt niet meer terug. Je kunt je nog zo hebben ingelezen en hebben voorbereid, de ware impact voel je pas op het moment dat je kindje er is. Nooit meer zal jouw leven of jij hetzelfde zijn. Je zult afscheid moeten nemen van bepaalde zaken. Je slaap, je rust, je onbezorgdheid. Als moeder ben je altijd verantwoordelijk voor een ander. Die verantwoordelijkheid en de bezorgdheid zul je de rest van je leven blijven voelen. Klinkt heftig he? Is het ook. Is het dan ook niet heel logisch dat het even duurt voordat alles weer “normaal” voelt? Dat je echt enorm moet wennen aan alles? Dat je je leven zoals je dat de afgelopen jaren geleefd hebt opnieuw moet gaan inrichten en dat dat tijd nodig heeft?

Dat is niet raar. Dat is meer dan logisch. Het hoeft allemaal niet leuk, makkelijk, geordend, opgeruimd, normaal en goed te zijn binnen een bepaalde tijd. Je mag daar de tijd voor nemen en bij de een gaat dat makkelijker en sneller dan bij de ander. Het is voor iedereen anders, maar als ik naar mezelf kijk en de verhalen van anderen meeneem, durf ik te stellen dat alles na een jaar begint te wennen. Dan zijn alle eerste keren geweest. Eerste feestdagen, vakanties, ziektes, ruzies, dagen zonder de baby en dagen met de baby. Dan is ook je kindje minder kwetsbaar en gewoon wat makkelijker. Je kunt het kind ergens neerzetten, hij kan mee op de fiets. Zelf al lekker knabbelen op een crackertje. Misschien al zelf wat kwark eten. Je hebt er nog steeds je handen vol aan, maar op een andere manier. Gaandeweg vindt alles zijn weg en kan het grote genieten beginnen. En ook dan zal het niet altijd rozengeur en maneschijn zijn en zul je af en toe nog steeds enorm balen.

Moraal van dit verhaal? Een kind is enorm wennen en verandert je hele leven. Het is niet gek dat je daar van slag van bent en dat het tijd nodig heeft hier je nieuwe rol in te vinden. Wees niet te hard voor jezelf (en voor anderen). Je mag hier verdrietig, boos of angstig over zijn, dat zegt niets over jou, je baby of de liefde voor je baby. Uiteindelijk worden de dingen weer normaal. Overhaast niets. Eigenlijk zou ik nu heel graag willen afsluiten met: En geniet van je kleintje, zoveel mogelijk als dat kan, want hij is maar één keer zo minuscuul klein. Maarja, ik kon dat ook niet. Dat is niet erg. Alles is goed gekomen.

The Mompany heeft de handen ineengeslagen met EVE – Women’s Wellbeing. Het artikel is geschreven door Tanja, mede-eigenaresse en psycholoog. Bij EVE kun je terecht als je vragen hebt over een zwangerschap, als zwanger worden lastig is of als je twijfelt in het moederschap.

LEES OOK: 6 vragen die je aan je verloskundige wilt stellen, maar waarschijnlijk niet doet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *