Geplaatst op

Hoe twee moeders de vakantie vanaf twee continenten ervaren

Hi Roelefien,

Wij zijn op vakantie geweest. In de provincie. Was ’n bijzondere ervaring. Sowieso het feit, dat wij gingen kamperen mag al opmerkelijk genoemd worden. We hadden geluk met het weer. Wanneer je ‘n wintervakantie geboekt had. Zaten midden in ‘n koudefront. Overdag zes graden. Jaren niet meegemaakt. Weet niet hoe koud het ’s nachts was. Schat nog wat graden lager gezien de klappertandjes van de kinderen. Maar hoe dan ook, de sneeuw op de omliggende bergen was prachtig om te zien. Net zoals de omgeving. Én het was heerlijk rustig. Daar meer herten, springbokken en wandel-olifanten, dan mensen gezien. Sociaal distantiëren ging uitstekend. Komt natuurlijk ook omdat het land nog steeds in een lockdown zit. De landsgrenzen zijn sinds maart potdicht. Geen toerist te bekennen. En dat maakt het soms ook weer raar leeg. Want wat is nu ‘n toeristische plek, zonder toeristen? Nooit gedacht, dat ik die gasten zou gaan missen. Ook veel hotels en accommodaties zijn nog steeds gesloten. Tijdelijk. Maar vrees veel blijvend. Merkten we toen we gezien de verdere weersverwachting in combinatie met het schema van de stroomonderbrekingen, overstapte naar vakantieplan B. In de kou én in het donker zitten lijkt mij niet de bedoeling van kamperen.

Het werd overnachten bij een wine estate. Om wat op te warmen, zeg maar. Daar was meer leven in de brouwerij. Het alcoholverbod was namelijk net van de baan. Bijzondere constructie wel weer. Enkel van maandag tot donderdag vijf uur ’s avonds mag er alcohol gekocht worden. Maar restaurants mogen het zeven dagen per week schenken.

In het weekend was het daar dan ook een drukte van jewelste. Krijg je wanneer je niet kan kopen, maar wel kan bestellen én mag vervoeren. Creatief zijn ze die Zuid-Afrikanen. Tijdens de drooglegging heb ik er stiekem toch een beetje van genoten hoe er illegaal wijn geserveerd werd. Ik noem een theepot. Verder zeg ik niets. Ben geen verrader. En een Zuid-Afrikaan laat zich een bezoek aan een restaurant echt niet onthouden, omdat hij of zij wat persoonlijke informatie moet achterlaten. Ze zijn wel gewend aan totaal overbodige liefst handmatige administratie. Ze zaten er dan ook en masse. Om in groepen samen ’n brekkie (ontbijt) te doen of uitgebreid een verjaardag te vieren. Standaard met grote helium ballonnen. De mondkapjes gingen af én de alcohol vloeide rijkelijk ongeacht het tijdstip. Tekenend is, dat de verkeerspolitie vooral in de ochtend langs de weg stond om op alcohol te controleren. Hoop dat ze de apparatuur tussen de gebruikers door een beetje gedesinfecteerd hebben met wat anders dan alcoholdamp. Maar goed het Corona-virus leek even ver weg. Zelfs tijdens een lockdown. De kater komt vast later. Hoe was jullie vakantie?

Groet Bregje

He Bregje

Dat klinkt als een enerverende vakantie. Ik had je graag zien liggen op een matje in een tent of was het stiekem gewoon een boxspring bed?

Wij hebben onze oorspronkelijke treinvakantie door Frankrijk en Spanje corona-gedwongen moeten annuleren en kwamen zo ook in de provincie terecht, in meerdere zelfs. En we hadden ook geluk met het weer. Nederland had einde zomer juist te maken met overmatige hitte. Geen klappertandende kinderen, maar pubers die een nog intensere lichaamsgeur kregen.

Wij begonnen met mountainbiken in de provincie Drenthe. Drenthe is een provincie waar social distancing geen enkel probleem is. Ik verbaasde me voortdurend over de enorme rust in combinatie met de hoeveelheid horeca gelegenheden. In de rij voor de kassa hoorde ik echter dat het dorp werd overspoeld door toeristen. Ik hoop dat de horeca er flink van heeft kunnen profiteren.

Het volgende uitstapje ging naar provincie Friesland en Groningen. Ook tijdens het wadlopen vanuit Pieterburen, het bootje varen over het Lauwersmeer en de fietstocht op Schiermonnikoog was de anderhalve meter prima vol te houden.

De derde trip naar de provincie Limburg was minder verantwoord. De kaartjes voor Toverland hadden we lang van tevoren gereserveerd waardoor ik verwachtte dat het aantal bezoekers beperkt zou zijn, maar niets was minder waar. Een pretpark is al een uitdaging voor mij, laat staan een druk pretpark in corona tijd. Ik vond het dan ook niet zo erg dat mijn dochter na de lunch onwel werd en ik met haar op de EHBO belandde bij Pepijn. Toen ik besloot ons bezoek te beëindigen gaf Pepijn ons zelfs vier nieuwe entreekaartjes mee. Ik mag de uitdaging dus een keer aan. De dag erop had ik het domme idee om even langs de outlet in Roermond te gaan. Hier staat het publiek geen anderhalf uur in de rij voor een attractie, maar voor een shop van een bepaald merk, zelfs in corona tijd.

Het zeilen was wederom corona proof, maar voor de rest dan weer niet zo verantwoord. Ik heb een uitgebreide napraatsessie nodig gehad om het te verwerken. Gedurende de vakantie heb ik geen bijzondere dieren gezien maar ik had ter compensatie een kind dat mij uitschold voor olifant. “Je kan ook niets, olifant!”, waren zijn exacte woorden toen ik de boot niet in de wind kon houden. Ik kreeg er later wel excuses voor.

Het laatste tripje met mijn familie op Texel stond in het teken van een ander corona begrip: het huishouden. Je mag hier wel wat gaan eten en drinken, maar enkel per huishouden en daar hebben we ons dan ook keurig aan gehouden.

Kortom, zoals je leest hebben we door corona wat water bij de wijn moeten doen wat betreft de oorspronkelijke plannen, maar dat is altijd nog beter dan de complete drooglegging bij jullie. Tot snel weer.

Groeten,
Roelefien