Gepost op

Geloof jij in incarnatie voor en tijdens een zwangerschap?

zwangere vrouw

Mijn oma overleed op de dag dat ik hoorde dat ik zwanger was van een levend kindje. Tijdens haar laatste adem kon ik dit zeggen. Mijn nicht zat erbij en vroeg aan me of ik geloofde in reïncarnatie? Niet in deze situatie, legde ik uit. De ziel was al vastgesteld, dus het kon niet zo zijn dat de ziel van mijn oma, de ziel van mijn toekomstige kindje kon zijn. Wel geloofde ik dat mijn oma een gids werd voor mij en dat voel ik nog steeds zo. Ik geloof dus zeker in de zielen van ongeboren baby’s.

Dat er zielen zijn is geen geheim. We hebben allemaal een ziel en gaan we dood, dan voegen we ons bij andere zielen. Althans, zo zie ik het. Wil je zwanger worden of raak je zwanger, dan wordt er ook een ziel verbonden met jouw kindje. Een ziel kiest een vader en moeder die bij hem past. Waarbij hij z’n dromen kan verwezenlijken. Klinkt gek, maar zo gek is het niet. Denk maar eens aan jezelf. Je leert van je ouders wat je moet leren. En nee, je hoeft het niet altijd met ze eens te zijn. Het leven is een reis. En de weg er naartoe eigenlijk ook.

It’s a journey

Deze reis begint al voor de conceptie. De ziel wil contact maken met de ouders en dit doet hij op allerlei manieren. Ook jij als ouder kan er alles aan doen, ook al ben je niet zwanger, om je ongeboren kroost te ontvangen. Wees zacht en lief voor jezelf, voel emoties en alles daaromheen. Probeer trauma’s of ander verdriet zo veel mogelijk te helen, zodat je kindje zich welkom voelt. Open jezelf en probeer alles te laten zijn zoals het is. Verzet je niet. Soms komt een zwangerschap onverwachts en ben je er nog helemaal niet klaar voor. Probeer dan toch vriendelijk te zijn voor jezelf en je ongeboren kind.

Spreek dit uit. Raak niet in paniek. Kijk, tuurlijk ik kan niet in je persoonlijke omgeving kijken. Maar je weet zelf het beste wat je moet doen. En wat je ook kiest, het is jouw keuze. “Ja makkelijk praten, jij hebt twee kinderen en ik word maar niet zwanger na zoveel jaren proberen.” Ik ben inderdaad zo dankbaar dat ik twee gezonde, prachtige kinderen heb. En ik snap dat er bij zo’n situatie ook heel veel pijn en verdriet komt kijken. Misschien zelfs wel jaloezie en afgunst. En dat is ook oké. Laat dit verdriet toe. Of je dan wel zwanger wordt? Je ertegen verzetten heeft in ieder geval geen zin. Deze gevoelens hebben ruimte nodig, zodat er ook ruimte kan ontstaan.

Miskraam

Ik heb zelf ooit een miskraam gehad en, hoe verdrietig ik dit ook vond, ik had er vrede mee. Misschien omdat ik er weinig van heb gemerkt, het nog in een heel vroeg stadium gebeurde. Misschien omdat ik sterk geloof dat dit kindje er nog niet klaar voor was. Misschien vond-ie de vrijheid daar in zielenland nog wel heel prettig. Hoe dan ook, ik geloof dat alles uit liefde gebeurt. Uiteindeljk. En het is de reis hier om daar achter te komen. Dat gaat met pijn, maar ook heel veel mooie momenten. Precies wat het moederschap inhoudt. Ben heel benieuwd hoe jij hier tegenaan kijkt. Let me know!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *