Posted on Geef een reactie

Bregje’s Column: “Zo wordt er hier tegen de Zwarte Pietendiscussie aangekeken”

zwarte pietendiscussie

In Zuid-Afrika heb je Black Economic Enpowerment (BBE). Wat dat is, leg ik natuurlijk even uit. Het is een strategie gericht op economische groei en geeft zwarten privileges, die blanken niet hebben. Het doel is om de zwarte meerderheid meer te laten participeren in de economie. Aldus de theorie. In de praktijk lijkt het middel het doel soms wel eens voorbij te schieten. Zo prefereert op de arbeidsmarkt de huidskleur boven de kwalificaties. Op basis daarvan worden er keuzes gemaakt, die de economie niet altijd lijken te bevorderen, zeg maar.

Maar dat de realiteit ook weerbarstig is, blijkt wel uit het feit, dat nog opvallend vaak de blanke man achter het stuur zit én de zwarten achterin het bakkie. Op moment dat wij werklui over de vloer krijgen. Of dat nu de loodgieter, de klusjesmannen of de medewerkers van het telefoonbedrijf zijn, er is altijd sprake van een blanke of gekleurde voorman. Hij is degene die het woord voert én de zwarte mannen nogal directief aanstuurt. Hetzelfde zie je in restaurants en in winkels. Ik durf na twee jaar hier te wonen, wel te zeggen, dat ik weet wanneer er ergens sprake is van zwart of van blank management. Waarbij ik meteen ook even wil aantekenen, dat het hier heel normaal is om te praten over zwarten, gekleurden en blanken. Die onderverdeling en misschien ook wel de hiërarchie bestaat er nu eenmaal.

Zwarte Pietendiscussie

De Zwarte Pietendiscussie is vanuit het Zuid-Afrikaanse BBE-oogpunt dan ook moeilijk te volgen. Moet het hier steeds zwarter. In Nederland dus steeds witter. Dat de hoofdpiet steeds witter wordt, zou hier gewoon een teken van koloniaal gedrag zijn. Of van de gedachte dat een blanke het schijnbaar dus toch beter kan organiseren. Terwijl ik toch nog nooit klachten gehoord heb over de aflevertijden van Zwarte Piet. Tja er is wel eens gedoe met die boot en met het in- en uitpakken van de cadeaus, maar de deadline van 5 december is in het verleden toch altijd weer gehaald.

Kinderen maken zich niet druk om huidskleur

Misschien trek ik het wat in het belachelijke, maar dat komt omdat ik me jaarlijks weer moet ergeren aan al die discussies. Was ik hier eerst wat angstig, dat Kate en Jules gedurende het gehele jaar overal pieten zouden gaan zien, dat bleek dus helemaal niets van waar te zijn. Wanneer ik zwarte medewerkers aan touwen bij een hoog gebouw de ramen zie wassen, moet ik aan bepaalde etalages in Nederland gedurende de feestdagen denken. Zij helemaal niet. Kate heeft een keer geroepen “kijk, daar loopt een Zwarte Piet.” En dat was omdat die ober een rieten hoedje op had. Bewijs, dat onze kinderen helemaal niet met huidskleur bezig zijn. Ze maken zich veel drukker om het feit of dat de cadeaus wel op tijd in Afrika zijn. Plus of dat de hond de pieten niet pakt. Gelukkig zijn die dus steeds witter, dus dat zal wel meevallen.

Wij gaan in ieder geval met z’n allen en met een bende andere Nederlander Sinterklaas vieren en hem en z’n pieten verwelkomen in Kaapstad. Toch best een aardig reisje zo tussen de bedrijven door. Er is speculaas, een zwembad en kroketten, dus het kan niet op. Vorig jaar waren we daar ook. Bij het verschijnen van Sinterklaas gaf Kate wel meteen aan, dat dit niet de echte was. Veel te gekleurd natuurlijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *