Posted on Geef een reactie

Bregje’s Column: “Ze hebben gewoon maar even de stroom onderbroken, ook dit is Afrika. “

kerst zomer Zuid-Afrika

Door alle ogenschijnlijke schoonheid om ons heen, vergeten we soms wel eens, dat we op het zuidelijkste puntje van het continent Afrika leven. Gelukkig zijn er ook genoeg alledaagse momenten, die ons daar weer fijntjes aan herinneren.

Deze week waren we bijvoorbeeld bij het postkantoor. Gewoon zo’n ouderwetse, waar je je wapen niet mee naar binnen mag nemen. Daar stond een vrouw voor ons, zo waar te onderhandelen over de prijs van de postzegels. Gedurfd. Want de prijs staat er mijns inziens opgedrukt, maar dát hield haar niet tegen. De man aan de andere kant van de balie leek er ontvankelijk voor én flirtte als reactie openlijk terug. Wat overduidelijk ten koste van zijn algehele productiviteit én doelmatigheid ging. Maar dat maakte hij met z’n vriendelijkheid wel weer goed toen aan al het gekir een einde was gekomen. Wij kwamen ook voor postzegels, maar zijn wel meteen ter zake gekomen. Nadat alle zegels geplakt waren en er afgerekend was, vroegen wij ons af, beetje verrast door het uitblijven van de inname, waar wij de brieven op de post konden doen. Daar moest hij toch echt even heel goed over nadenken.

Brievenbus?

Brievenbus? Brie-ven-bus? Je zag het hem denken. Natuurlijk ook een hele listige vraag van ons, zo aan een postbeambte werkende op een postkantoor. Na wat aarzeling gaf hij aan, dat die vast buiten stond en waarschijnlijk ook wel weer open was. Daar snapte wij dan even weer niets van. Tot dat wij buiten een met plastic tape afgeplakte brievenbus hadden gevonden. Toen maar weer naar binnen en het stapeltje persoonlijk aan hem overhandigd. Zodat hij het bovenop alle andere poststukken kon leggen. “Dié zien we nóóit meer terug,” neuriede we toen we naar de auto liepen.

De post uit Nederland doet er trouwens variërend van 4 weken tot 3 maanden over of komt gewoon helemaal niet aan. Wekelijks beantwoord ik teleurgestelde stuurders, dat ook deze week de brievenbus weer geheel leeg was. Op een verdwaalde kakkerlak daargelaten. Voor de feestdagen kwam de postbode op z’n brommertje twee keer per week langs gescheurd. Hebben hem destijds toch waarschijnlijk wat te weinig tip gegeven, want sindsdien hebben we hem amper meer gezien.

Load Shedding

Over zien gesproken. Ook hier wordt het WK bekeken. Vooral door de zwarte bevolking én de buitenlanders. Rugby en cricket zijn de andere favoriete sporten, maar dan weer meer voor de blanke lokale bevolking. Apart hè?! Het was dan ook niet zo handig, dat tijdens de opening van het WK, het nationale elektriciteitsbedrijf onaangekondigd de stroom voor een aantal uren onderbrak. Onder het mom van “load shedding.” Nieuw begrip voor ons. Aan de hand van een goed geheimgehouden schema met diverse stadia, worden bepaalde wijken voor een bepaald tijdslot geheel afgesloten van elektriciteit.

Doel: betere beheersing van de electriciteitsvoorraad. Dat “load shedding” nu weer dagelijks noodzakelijk is, is een gevolg van een interne staking, intimidatie, vernieling van infrastructuur én van corruptie. Aldus het bedrijf zelf. Dat ze door de onduidelijke onderbrekingen de fragile economie, maar ook de veiligheid in gevaar brengen, hebben ze denk ik in de besluitvorming gemakshalve maar achterwege gelaten. Wij zijn gestart met het leegeten van de vriezer én met het verzamelen van kaarsen en zaklampen. Ben benieuwd hoeveel extra baby’s er over 9 maanden geboren worden. Kijken wie de energie ervoor heeft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *