Geplaatst op Geef een reactie

Bregje’s Column: Waarom Massimo’s de beste pizzeria van Zuid-Afrika is

Massimo's

De kinderen hebben wanneer je ze het vraagt twee favoriete restaurants. Pannenkoekenrestaurant Oma Toos in Scheveningen én de Italiaan Massimo’s hier in Hout Bay. Weet nog, dat toen we een keer wegreden bij een populair restaurant in Camps Bay. Daar hadden we vrij vertaald zeevoedsel gegeten en tegelijkertijd naar een prachtige zonsondergang gekeken. We onderweg tegen elkaar zeiden hoe heerlijk en mooi het was geweest. Kate vervolgens opmerkte, dat ze Oma Toos ook heel leuk vond. Kind is zo normaal gebleven. Maar ze heeft wel smaak. Is Oma Toos officieel het leukste restaurant in Den Haag. Zo is Massimo’s onlangs uitgeroepen tot de beste pizzeria van Afrika. Dat wil heel wat zeggen. Is me nogal een continent.

De kinderen vinden Massimo’s zo leuk, omdat er een heuse speeltuin voor- én achter is. Met als bonus nog drie van die automatische speelautomaten, waar je ‘n muntje in moet gooien om ze in beweging te krijgen. Die dingen zorgen standaard voor gedoe. Ruzie over wie als eerste op welke mag. Frustratie omdat het ene apparaat het korter doet, dan de andere. Of juist helemaal niet. Terwijl het muntje echt wel in de gleuf is verdwenen. Na tien keer proberen. Maar die onrust lijken ze geheel vergeten te zijn, wanneer ze elke vijf minuten om de benodigde pecunia komen vragen.

Xsosa klopt anders

Daarnaast wordt de pret meestal nog eens vergroot, doordat er altijd schoolgenootjes zijn in de pizzeria om mee te spelen. Wij zitten het grootste gedeelte van de tijd dan ook alleen. Enkel met elkaar. Drinken we maar rustig een wijntje. Op woensdag is er livemuziek. De volumineuze serveersters zingen dan uit volle borsten. Terwijl het serveren gewoon doorgaat. Zo hoor je “Knockin’ On Heaven’s Door” in één van de elf talen, die Zuid-Afrika kent. Het Xsosa. Klopt anders.

Honden en charity

Honden zijn er ook welkom. Er is een heus hondenmenu en ‘n eigen hondenkaart. Zo dineert er bijna dagelijks ’n drietal labradors. Een zwarte, een bruine én een witte. Net de bevolkingssamenstelling van Zuid-Afrika. Zij happen samen ’n calzone weg.

Maar wat ik daar het meest bijzonder vind, is hoeveel er voor “charity” wordt gedaan. Tientallen goede doelen worden door Massimo’s en zijn klanten gesteund. Van het plaatselijke asiel tot de muziekvereniging. Van de buurtpreventie tot de vrijwillige ambulancedienst. Duizenden euro’s worden er ingezameld. En dan zijn de opbrengsten van alle sponsorlopen, die de eigenaar zelf loopt, nog niet eens meegerekend. Hij heeft leukemie overleefd en zamelt zo geld in voor orgaan- en stamceldonatie.

Geen tafeltje meer

Hoe dat verzamelen in zijn werk gaat? Er zijn “charity dishes.” Van die gerechten, gaat een gedeelte standaard naar het bijbehorende goede doel. Maar je kan bij het afrekenen ook pizzapunten doneren. Zo kan het dus gebeuren, dat op zaterdag drie vrijwillige ambulance-medewerkers aan het begin van hun dienst, een pizza gratis komen halen. Omdat er die week genoeg puntjes voor hun verzameld zijn. Vind ik enig. De verkregen prijs is wat mij betreft, dan ook meer dan verdiend. Helaas heeft deze erkenning ook zo z’n keerzijde. Er is geen tafeltje meer zonder reservering te verkrijgen. Plus er zijn nu van die gasten, die met énorme verwachtingen een pizza Hawaiian bestellen en vervolgens teleurgesteld zijn, dat tijdens het nuttigen het engeltje niet over hun tong heeft geplast. Wat dan weer breed uitgemeten wordt op de verschillende referentie-sites. Maar dat maakt ons niet uit. Dan komen ze toch niet meer. Hebben wij weer plaats. Wij vinden Massimo’s op vele vlakken dé beste pizzeria van Afrika. De kinderen rijden er zo 10.000 kilometer voor om. In de automatische auto. Tot dat het muntje op is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *