Geplaatst op Geef een reactie

Bregje’s Column: “Sinds ik hier woon ben ik ook wat kouwelijk geworden.”

zuid afrika

De Zuid-Afrikanen zijn nogal kouwelijk. Gehele jaar door zie ik mutsen en bodywarmers. Dan wel weer gecombineerd met slippers. Wat ik dus een hele vreemde combinatie vind. Waarom zou je een warm hoofd willen en koude voeten en armen?
Nu het hier bijna winter is, gaan ze helemaal los. Wil tijdens deze tijd van het jaar namelijk wel eens voorkomen, dat overdag de temperatuur onder de 17 graden komt. Waarbij ik eerlijk moet zeggen, dat ik het tegenwoordig dan ook wat fris krijg.

Over acclimatisatie gesproken. Maar doe ik bij die temperatuur een sjaal om, de gemiddelde Afrikaan trekt zijn donsjack aan. Waar hij of zij dan ook meteen de gehele winter in gaat wonen. Op dit moment is het opvallend rustig in restaurants. Dat heeft dus te maken met die lagere temperaturen. Iedereen zit met z’n nieuwe onesie en wollen pantoffels op de bank voor de openhaard te verwonderen over hoe koud het buiten is. Pas na een paar weken, wanneer men niet onderkoeld is geraakt en men beseft dat het ook nog twee maanden gaat duren, komt men langzamerhand het huis weer uit. Terwijl het buiten vaak beter is dan in huis. Want wat zijn de huizen koud zeg, wanneer de zon weg is. Geen isolatie, geen dubbelglas of centrale verwarming. Met geluk heb je kleine ruimtes, die je af kan sluiten én ‘n openhaard.

Huurcontract loopt af

Gaat nu dan niemand z’n huis uit, wij gaan er sowieso eind van de maand wél uit. Na twee jaar loopt ons huurcontract af. Het huis waarin we wonen, staat als ik eerlijk mag zijn op een van de mooiste plekken in de Kaap. We kijken prachtig wijds uit over False Bay. Hebben de mooiste zonsopkomsten en -ondergangen. Zien de zee en worden omringt door nationale parken, bergen en wijnvelden. De tuin is groots en wordt dagelijks bezocht door eekhoorns, guinea fowls en de typische Zuid-Afrikaanse vogel met de gebogen lange snavel. De Hadida. Ze heten zo omdat ze dat lijken te roepen. Wij noemen ze de lawaai-papagaaien. Een stel roofvogels huist in de grootste boom en ’s nachts zijn er de uilen en padden.

Deurtje verder

Ofwel de locatie is geweldig. Het huis daarentegen is “wat” gedateerd. Griekse eigenaren en een vergelijk met de Acropolis is eigenlijk niet eens zo gek. Pracht uitzicht. Ongeveer zelfde bouwjaar en hetzelfde benodigde onderhoud. Ook aan ruimte geen gebrek. Zeg maar ruimten. Al die slaap- en badkamers en het hebben van een eigen bar gaven bijna het gevoel, dat je op een soort vakantiepark woonde. Net zoals het zwembad. Al was dat wel hoofdzakelijk lek en kon het niet bijgevuld worden. En gezien de waterschaarste, heb je dus ook helemaal niets aan een jacuzzi, die porno-achtig midden in ’n kamer staat. Die kamer noemen de eigenaren trouwens de” summer entertainment room.” Destijds waren “scullery” (bijkeuken) en laundry yard (daar waar je, tussen aanhalingstekens, de was te drogen hangt) ook hele nieuwe begrippen voor mij. De woon- en eetkamer lagen zo uit de loop en in de kou, dat we daar eigenlijk niet eens kwamen. Waar we hoofdzakelijk zaten, was buiten, in de tv-room of in de keuken. Die laatste ruimte meer, omdat daar ook de speelruimte van de kinderen was. Hoorde mensen al gaan denken.

Maar nu er een aantal pilaren van het huis op instorten staan, het hek bijna weggeroest is en bij een klein zuchtje wind de pannen van het dak vliegen, leek het de huurbaas een goed idee om in een dalende huurmarkt, de huurprijs eens fiks te verhogen. Soort Griekse noodlening. Wij gaan maar eens een deurtje verder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *