Geplaatst op Geef een reactie

Bregje’s Column: Scholen zijn weer open

De minister van onderwijs kondigde zondagochtend spontaan aan, dat ze die avond zou spreken. Spannend. Want de volgende dag gingen de deuren van de scholen weer open. Voor de scholieren, die in het laatste jaar van de lagere of van de middelbare school zitten. Of ging dit feest toch niet door? De geruchten gonsden. Te weten kwamen we het die avond niet. Want op het laatste moment verzette ze haar persconferentie. Zoals gewoonlijk. De provinciale minister van onderwijs in de Kaap liet meteen weten, dat ze niet op het landelijke getreuzel ging wachten.

De scholieren in de Kaap mochten de volgende dag gewoon naar school. De provincie had niet voor niets net alle klaslokalen gedesinfecteerd en duizenden liters aan handsanitizer aangeschaft. Waarbij ik mij afvraag, waarom je een ruimte moet ontsmetten, waar niemand maanden in is geweest. De volgende dag vernamen we van de minister, dat de gang naar school met een week uitgesteld werd. Reden. Veel scholen waren nog niet klaar. Eerlijk gezegd zijn de gestelde eisen ook wel pittig. Wanneer je het als arme school al jaren zonder stromend water moet doen. Dan kan je natuurlijk niet een twee drie, die verplichte waterleiding tevoorschijn toveren. Daarbij laten gemiddeld zeventig kinderen in een klaslokaaltje zich wat moeilijk 1,5 meter distantiëren.

Scholen gaan open, het gaat toch gebeuren

Maar deze maandag gaan dan toch gebeuren. Ook de school van onze kinderen gaat open. Omdat deze onafhankelijk is, kunnen er zelfs meer leerjaren open. Maar onafhankelijk of niet, ze moeten zich wel aan de afgekondigde regels houden. En zoals wij ondertussen geleerd hebben, zijn ze hier heel goed in het maken van regels. Vooral bijzondere. Waarbij ik even een uitstapje maak naar het feit, dat deze week het hoger gerechtshof heeft bepaald, dat de regels van de Lockdown niet alleen enige realiteit maar ook enige rechtsgrond missen. Minister Zuma, ja daar is ze weer, heeft twee weken de tijd gekregen, om alles wat krom is weer recht te maken. Van deze mogelijkheid heeft ze geen gebruik gemaakt. Ze is meteen in beroep gegaan en heeft en passant de nationale noodtoestand nog even met een maand verlengd. Zij blijft dus nog wel een tijdje de baas.

Virtueel

Hoe dan ook. Die regels zorgen er wel weer voor, dat Kate naar school kan. Een keer in de drie weken. Halve dagen. De andere week zal ze de klas thuis virtueel volgen. De week daarop werkt ze “independent.” Dan is het weer ouderwets homeschoolen geblazen. Het is nu nog niet zeker wanneer Jules naar school kan. Als hij mag, dan zal hij weer elke twee weken een paar uur gaan. De andere week neemt hij ook virtueel deel. Doormiddel van ongeveer vier online meetingen per dag. Of wel moeders kan de komende weken. Van maandag tot en met vrijdag. Van acht tot half drie. Twee kinderen continue achter een laptop gaan zetten. Toen ik heel voorzichtig bij de juf aangaf, dat dat voor ouders toch een aardige belasting is, gaf ze mij het advies om het de kinderen het opstarten zelf te leren. Als soort activiteit. Ok. Ik moet een vijfjarige leren hoe hij mijn laptop opstart. Zonder te slopen. Én hoe hij dan deelneemt aan een meeting van bijvoorbeeld 8:50 tot 9:20 uur. Dan mag ik wel beginnen om die knul te leren klokkijken. Moet ik ook niet vergeten om hem wat timemanagement vaardigheden bij te brengen. En dat ik hem even leer lezen en schrijven is ook best handig. Voor de uitnodigingen, de wachtwoorden enzo. Misschien pak ik meteen door. Leer ik hem ook even autorijden. Kan hij zelf naar school rijden. Eens in de vijf weken kan hij dan z’n zus meenemen. Heb het uitgerekend. Begin juli zal het zover zijn. Twee kinderen samen op school. Ik verheug me er nog maar niet te veel op.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *