Geplaatst op Geef een reactie

Bregje’s Column: ‘Opeens hadden we een zwembad in de garage’

De eerste vakantiedag. Het plan. Met z’n allen naar het strand én daarna thuis zwemmen. Het zwembad was er helemaal klaar voor. Toen iedereen eindelijk ingesmeerd was. Zijn slippers weer gevonden had en de hond dolenthousiast aangelijnd was, kon de karavaan vertrekken. Tot dus ver het plan. Dit stokte namelijk bij het passeren van de garage. Die stond ineens vol met water. Tot de enkels aan toe. Vanzelfsprekend kreeg eerst de nieuwe wasmachine de schuld, maar die stond niet eens aan. Bij het openen van de garagedeur bleek, dat ook de aflopende oprit geheel gevuld was met water. Pakweg 5.000 liter lag recht voor de deur. Dat moest wel uit het naastgelegen zwembad komen. Aardig voor de gasten dacht ik nog. Naast een buiten- nu ook een binnenbad. Grenzend aan lake van den Berg.

Tijd voor actie. Eerst moesten alle spullen uit de garage. De antieke kasten, die zwaargehavend uit de verhuizing waren gekomen en logeerden in de garage hebben we als eerste van de naderende verdrinkingsdood gered. Daarna was al het elektrische spul aan de beurt. De koffers, het speelgoed van de kinderen en alle andere meuk volgden later. Toen de garage leeg was, moest alleen nog de oorzaak van de overstroming gevonden worden en vanzelfsprekend moest al dat water weg. Heb twee teleurgestelde kinderen een emmer in de hand gestopt en samen zijn we water gaan scheppen. Middagvullend programma kan ik u vertellen. Tijdens onze woeste arbeid kwam de plaatselijke zwerver zijn hulp aanbieden. Meteen geaccepteerd. Werd het ook nog eens een multiculturele groepsactiviteit. Voordat ik het wist zat hij ook nog eens tot zijn schouder in de schijnbaar totaal verstopte put. Hij wel. Het water niet.

Loadshedding

De klus was geklaard net voordat de volgende fase van “loadshedding” begon. Het is weer eens zover. “Loadshedding” houdt in, dat vanwege ‘n landelijke tekort aan elektriciteit de hoeveelheid aan elektriciteit verdeeld wordt. Dit gebeurt door stroomonderbrekingen. Per gebied en per tijdslot. Hoe hoger de afgekondigde fase, hoe vaker de onderbrekingen.
Het was onze tweede onderbreking die dag. Dit keer van vier tot half zeven. Ideaal tijdslot wanneer je kinderen hebt. Not. De volgende teleurstelling voor de kinderen was dan ook, dat ik door alle commotie vergeten was om de schermen op te laden. Zij konden dus na een middag waterscheppen, daar een leuke tekening over maken.

Toen kwam het nieuws, dat het nationale energiebedrijf fase zes afgekondigd had. Voor het eerst in de geschiedenis. Tijdens deze fase heb je gemiddeld negen uur per dag géén stroom. Het was dan ook niet zo verwonderlijk, dat iedereen in paniek raakte. De mijnen moesten verplicht sluiten, de nationale valuta daalde met de minuut en het een na het andere economische doemscenario werd getwitterd. Om elf uur ’s avonds meldde het elektriciteitsbedrijf zich weer met de mededeling, dat fase vier weer van toepassing was. Ze waren er zelf waarschijnlijk ook een beetje van geschrokken.

Fase vier

Nu is fase vier met zes uur per dag geen elektriciteit ook geen pretje en nog steeds funest voor de economie. De meeste winkels sluiten noodgedwongen tijdens de onderbrekingen. Terwijl zij nú juist hun beste tijd moeten hebben. Productiesites liggen stil en IT-systemen begeven het. Zelfs de lift naar toeristenattractie numero een, de Tafelberg, werkt niet meer, omdat de generator het begeven heeft.
De reden om tot “loadshedding” over te gaan, is volgens het energiebedrijf gelegen in het feit, dat de benodigde kolen nat zijn. De president spreekt van sabotage. Zouden zij ook de zwembadpomp op het verkeerde programma gezet hebben?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *