Posted on Geef een reactie

Bregje’s Column: Kerst in Zuid-Afrika vierden we zo

Bij de nepboom in de keuken, staat een houten kerststal. Kate noemde het een circus. Toen ik haar verbeterde, bleef ze bij haar standpunt, dat ze het een circus vond. Ben er verder maar niet op door gegaan. Met kerst wil je het toch gezellig houden. Vond stiekem, dat ze ergens ook wel gelijk had.

Heb ze vervolgens op Eerste kerstdag, nadat ze de énorme teleurstelling verwerkt hadden, dat alle adventkalenders leeg waren, heel braaf voorgelezen uit mijn eigen kinderbijbel. Voor het eerst. Moest er zelf ook weer een beetje inkomen. Maar wilde ze toch luchtig laten kennis maken met de gedachte van kerst. Kreeg namelijk sterk het vermoeden, dat ze kerst geheel met The Polar Express gingen associëren. De vraag wanneer die trein langs zou komen, was mij wat te vaak gesteld. Daarnaast probeerde ik door het vertellen van het kerstverhaal, wat meer in de “echte” kerstsfeer te komen. Want dat is niet zo makkelijk in het zomerse Zuid-Afrika.

Lichtje uit

Zo zijn er eigenlijk geen echte kerstbomen te verkrijgen. Ja, enkele dagen van tevoren. Van die halve coniferen met van die depressieve hangende takken. Daar blijft letterlijk geen bal in hangen. Laat staan dat de schijndode boom het redt tot kerstavond. Je versiert de boel dan maar losjes her en der met wat ballen en lampjes. Niet dat je daar dan weer veel plezier aan beleeft, want je leeft voornamelijk buiten. Én wanneer het eindelijk donker genoeg is om de lampjes of kaarsjes aan te doen, gaat bij jezelf het lichtje ongeveer weer uit.

Let it snow

De kerstliedjes voelen hier ook een beetje raar. Die zijn net zoals de meeste kerstfilms opvallend winterig van aard. De ideale kerst is schijnbaar wit en koud. Terwijl het toch aan een hele andere kant van de wereld het tegenovergestelde is. Maar de zomerse zijde heeft zich schijnbaar geheel aangepast aan de koude kant en is totaal in het winter-thema meegegaan. Met alle gevolgen van dien. Veel nep en ook nog eens overdreven. Het blijft raar om bij temperaturen ruim boven de twintig graden “let it snow, let it snow” of over een witte kerst te zingen. Het enige wat hier wit aan de kerst is, is een deel van de bevolking, de sunblock van de kinderen of de wijn van hun ouders.

Zo vieren we kerst

Gezien het feit, dat sinds november continu aan me gevraagd is of dat wij kerstmis op kerstavond of op de dag zelf vieren, ga ik ervan uit dat dat dus in Zuid-Afrika de opties zijn. Kerstavond wordt dan veelal met de familie thuis doorgebracht. De dag zelf wordt er ’s middags met z’n allen gebraaid of en masse een restaurant bezocht.

De zwarte bevolking tuigt met de halve huisraad én tent naar het strand. Om daar hutjemutje naast elkaar te gaan zitten/liggen. En er wordt nog veel naar de kerk gegaan. De nachtmis, doet hier zijn naam nog echt eer aan. Tweede kerstdag heet weer boxing day en hervat het normale leven zich eigenlijk weer.

Geen ruzie

Door al dat gezing over sneeuw hebben we het in ieder geval voor elkaar gekregen, dat het na een warme kerstavond aan het zwembad, twee frisse kerstdagen waren. Maar dat maakte helemaal niet uit. We hebben heerlijk samen met vrienden kalkoen met alle bijbehorende gerechten gegeten. We hebben spelletjes gespeeld en kerstfilms gekeken. Klinkt bijna als een normale kerst toch?! Hebben alleen geen ruzie gemaakt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *