Geplaatst op Geef een reactie

Bregje’s Column: “Het was boekenweek én ze mochten in pyjama naar school”

Kate en Jules helemaal in de gloria. Ze mochten in hun pyjama naar school. Voor story-night. “An hour of exciting stories and collective magic.” Aldus de aankondiging. Het is boekenweek én zoals we ondertussen van onze school gewend zijn, grijpen ze alles aan om weer een waar spektakel te kunnen organiseren. Collectief. Dat dan weer wel. De ouders mogen gezellig vrijwillig meedoen.

Zo werden de dag voor “the night” alle klaslokalen versierd. Én flink ook. Allemaal een eigen thema. Aan creativiteit én lichteffecten geen gebrek. De school zorgde voor “milky rooibos with honey” en suikervrije koekjes. Wij hoefden alleen maar om half zes in pyjama voorzien van mok, dekentje en kussen ten tonele te verschijnen. Dat vond ik al ’n uitdaging op zich. Deze week was ik namelijk alleen. Nou ja, alleen?! Dat zou me-time kunnen suggereren. Ik was “alleen” met de kinderen én ‘n puppy. Én dat is heel wat anders. Ik herinnerde me ineens weer, dat ik net na de geboorte om negen uur mét baby én aangekleed bij het consultatiebureau moest zijn én mij dat toentertijd ‘n onmogelijke taak leek.

Lauwe Thee

Datzelfde gevoel had ik dit keer weer. De desbetreffende dag kon ik gezien het bioritme van de puppy ruim van tevoren aan de voorbereiding beginnen om 12 uur later een slapende pup met lege blaas in haar kooi te hebben én twee goed doorvoerde kinderen gekleed in pyjama, voorzien van de juiste accessoires, in de auto. Op weg naar de verhalen en lauwe thee. Al doende geschiedde. Dat daar wel verschillende huilbuien van diverse partijen en een ondergepoepte keuken, door een specifieke partij, aan vooraf zijn gegaan, daar wijd ik gezien de positieve afloop van dit verhaal, maar niet verder over uit.

Want was bij aankomst op school echt onder de indruk. Van mezelf, maar ook van de klaslokalen, die bij Jules zowaar op een bos én bij Kate op de ruimte leek. De kinderen gingen centraal op de kussentjes zitten en de ouders zaten knus op elkaar op van die verrekt kleine stoeltjes. Voor de ruimte, was er opvallend weinig space, vond ik. Terwijl de voorlezende ouders overdreven leuk zaten te doen, manoeuvreerde ik me van het een naar het andere klaslokaal. Met rode konen kwamen we weer thuis. Waar we richting de puppy net deden alsof we niet weg waren geweest.

Wipneus en Pim

Maar de boekenweek-pret was nog niet over. De kinderen mochten ook nog eens verkleed als hun favoriete boek-karakter naar school komen. Daar zat de volgende uitdaging. Cultureel gezien dan. Thuis lezen we voornamelijk Nederlandse boeken. Én nu bleek, dat de favorieten zich er nou niet echt voor leenden, om als verkleed te gaan. Bijvoorbeeld Jip en Janneke. Ik kan hier de kinderen toch moeilijk zwart geschminkt naar school sturen. Ook old-time favorite Wipneus en Pim bleek geen optie te zijn. Die kennen ze hier niet en ga het dan maar eens vertalen. F**K nose and Pim?! Otje en Floddertje gaat bij meisje-meisje Kate nooit lukken. Superhelden mochten weer niet. Net zoals film-karakters. Anders waren Batman en Moana snel klaar geweest. Vanuit praktisch oogpunt, lees gezien de inhoud van de verkleedkist, hebben we gedrieën besloten om Kate als fee te sturen en Jules als draak. Is uiteindelijk dus een soort van autobiografie geworden. Eind goed, al goed. En zo leefden we nog lang en gelukkig.

LEES OOK: Back to school: Zo breng je je kind weer in het slaapritme

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *