Gepost op

Bregje’s Column: “Het is hondenweer in Kaapstad”

Het is hondenweer in Kaapstad. De winter sluit wat overdreven af met ‘n bijzonder natte en koude finale. Begin me zowaar af te vragen of die dammen niet gaan overstromen. In huis is het zo koud, dat ik in de ochtend wat langer mijn haar föhn. Lekker lang warm douchen is immers geen optie. Dat föhnen heeft eigenlijk geen enkele zin. Want ik sta gegarandeerd in een tijdsbestek van 20 minuten weer buiten. In de regen. Met een puppy. Eigenlijk zonder, want zij rent dan met een noodvaart terug naar binnen. Terwijl ik de elementen blijf trotseren én overenthousiast “potty-time” sta te roepen.

Ja ja, we voeden haar tweetalig op. De fokker gaf als tip om haar tijdens het uitgaan te begeleiden met een paraplu. Dat doen we dus niet. Ze mag dan een Afrikaans ras zijn, ze groeit op in een Nederlands gezin. Ze past zich maar aan. Zeg ik heel stevig. Moet namelijk richting haar heel dominant zijn. Om zo de rangorde in de Van den Berg roedel duidelijk te maken. Heb normaliter niet zo’n probleem met baasje spelen. Vraag dat maar aan dé ondergeschikte. En ook baby’s met lange tanden kan ik goed hebben. Baby’s met scherpe tanden daarentegen vind ik ‘n heel ander verhaal. Enfin terug naar het weer.

De kerstman

In de auto viel het Kate op, dat er verschillende mensen gewikkeld in dekens langs de weg liepen. Zij hebben geen paraplu én zo houden zichzelf warm, vertelde ik. Waarop de vervolgvraag kwam, waarom ze dan geen paraplu hebben. Ik vertelde, dat deze mensen waarschijnlijk niet zoveel geld hebben. Toen was het heel even stil. Tot dat de redenatie volgde, dat ze een paraplu dan toch aan de kerstman hadden kunnen vragen. Het riedeltje over prioriteiten stellen in het leven heb ik maar achterwege gelaten.

Rechtmatige eigenaar

Helaas is de armoede hier niet met behulp van een kerstman op te lossen. Hoe dan wel? Daar is nu internationaal veel over te doen. Het ANC heeft officieel toegezegd, de grondwet te willen wijzigen, zodat de overheid, land dat privé-eigendom is, kan opeisen voor publieke doelstellingen. Zonder financiële compensatie. De term, die voor deze vorm van landhervorming wordt gebruikt is “expropriation without compensation.” Want dat bekt zo lekker. De gedachtegang is, dat door “eigen” gebruik de economie kan groeien en er duizenden mensen weer aan het werk kunnen. Daarbij draagt het fijntjes bij aan het gevoel, dat het door die blanke kolonisten geroofde land zo weer netjes terugkomt bij de rechtmatige eigenaar. De zwarte bevolking. De blanke boeren vragen zich af, ongeacht het feit dat ze hun hele hebben en houden kwijtraken, hoe een bijna failliet land in hemelsnaam gaat zorgdragen, dat de bedrijven blijven draaien. Laat staan of de noodzakelijke skills en resources beschikbaar zijn. De laatste jaren zijn namelijk juist veel mensen van het land naar de stedelijke gebieden getrokken.

Het is nog niet zover, maar dat houdt de enthousiastelingen niet tegen. Ook zonder bonnetje wordt steeds vaker land opgeëist. Niet op de meest vriendelijke wijze. Of de wet er uiteindelijk ook echt komt, is de vraag. Het is verkiezingstijd én het ANC doet er alles aan om geen stemmen te verliezen aan de populistische en revolutionaire partij EFF. Wat ik hoop is, dat het in dit land voor iedereen snel lente zal worden. Mooi eind hè?!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *