Geplaatst op 1 Reactie

Bregje’s Column: ‘Geen pepernoten in de schoen dit keer’

Wij doen niet aan de kerstman, de paashaas of de tanden-fee, hoorde ik deze week. Zit niet in onze cultuur. Het heeft ook geen zin om je kind ermee op te voeden. Het geloof wordt door anderen toch al snel om zeep geholpen. Je begint er dus niet eens aan. Daarbij heb je het geld er ook helemaal niet voor. Via de kerk hoorde ze nog wel eens wat over het kerstverhaal, maar dat was het dan.

Bij ons was het de afgelopen tijd hele andere koek. Het was juist een komen en gaan van pieten, een tanden-fee en de Muis Pérez. Het geloof viert hoogtij dagen. Het sinterklaasfeest is uitgebreid gevierd. Met de nadruk op uitgebreid. Medio mei zijn de kinderen met de eerste voorbereidingen begonnen. Toen werden de verlanglijsten en tekeningen al gemaakt. Eerst dacht ik, dat dit overactieve proactieve gedrag misschien te maken zou hebben met het feit dat het hier winter werd. Maar de komst van de lente en de zomer brachten daar geen enkele verandering in. Dagelijks zagen wij hoe alles in de speelgoedboeken omcirkeld werd. Én voerden wij gesprekken over de vraag of dat Sinterklaas, als oudere man vallende onder de kwetsbare groep, misschien zelfs met nog wat onderliggend lijden, nog wel zou kunnen reizen. De vreugde en opluchting was dan ook groot, toen de pakjesboot eindelijk de Dieuwertje Blokkade in Nederland bereikte. Kinderlogica. Want zijn normale verblijfplaats in Spanje is qua afstand veel praktischer voor ons. Maar goed. Ze waren dolblij. Ging volgens de kinderen in huis ook steeds vaker naar pepernoten ruiken. Een overduidelijk teken dat dé pieten in de buurt waren. Aldus onze believers.

Geen pepernoten?

Waar ze wat minder blij mee waren, was dat er steeds maar geen pepernoten in de schoenen zaten. Demonstratief werden de schoenen omgekeerd. Op de grond werd gezocht naar mogelijk precisie gestrooide noten. Maar niets. De teleurstelling overschaduwde zelfs wat er wel in de schoen zat. Maar kon ze natuurlijk niet vertellen, dat als gevolg van de lockdown we geen bezoek krijgen en er dus ook geen pepernoten zijn. Laat staan chocoladeletters. Ik hield het op het feit, dat de Sint in deze tijden met Corona pepernoten waarschijnlijk helemaal niet zo hygiënisch vindt. Die pieten, kunnen toch niet in elk huis eerst hun handen gaan wassen, voordat ze weer een graai in de zak doen voor de volgende schoen?! Ze hebben toch handschoenen aan. Was de verontwaardigde reactie.

Zelf aan de slag

Er zat dan ook niets anders op, dan zelf heimelijk pepernoten te bakken. En zelf speculaaskruiden in elkaar te draaien. Zogezegd. Zo gedaan. Operatie pepernoot leek een succes. In eerste instantie. Op de bakplaat zagen de bolletjes er spectaculair uit. Zou bijna zeggen dat ze ook echt op pepernoten leken. Tot dat ze de oven ingingen. Binnen een minuut waren het geen noten meer, maar hele eilanden. Na 10 minuten waren ze allemaal voorzien van een krokant zwart randje. En de smaak. Niet onaardig. Wel enorme nadorst. Laat ik het daar maar ophouden. Toen de kinderen thuis van school kwamen, merkten ze meteen de baklucht op. Het ruikt hier naar pepernoten riepen ze in koor. Terwijl ik direct zei, dat die pieten dus weer eens in de buurt waren, zei iemand anders gniffelend, dat ik dan tenminste nog wel iets goed gedaan had.

Het teleurstellende resultaat weerhield mij er echter niet van om ze als verrassing in hun schoen te stoppen. Met begeleidende brief van de Sint, dat alleen speciale kindjes, speciale pepernoten-koekjes krijgen. Toen ik vroeg hoe ze smaakten, was het antwoord dat ze er een vreemde smaak van in hun mond kregen. Dat heb je soms met Sinterklaas, dacht ik stilletjes.

1 gedachte over “Bregje’s Column: ‘Geen pepernoten in de schoen dit keer’

  1. Night Elf

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *