Gepost op

Bregje’s Column: “Er mocht op school niet over Halloween gepraat worden, wat ik dus vreemd vond”

Er mocht op school niet over gepraat worden, vertelde Kate. Want dat had de juf gezegd. Terwijl zij én haar kompaan Jules er nogal vol van waren. Van Halloween welgezegd. Elke avond werd gevraagd hoeveel nachtjes het nog slapen was én in de ochtend werd toch altijd even gepolst of dat het misschien toch al niet zo ver was. Je weet immers nooit wanneer die gekke ouders van je, je weer voor de gek houden. De feestvreugde nam alleen nog maar meer toe, toen de kostuums arriveerden. Laat staan toen de pompoen in huis kwam.

Omdat ik toch wat nieuwsgierig was geworden, waarom er niet over gepraat mocht worden, want dat werkt zo bij mij, heb ik her en der wat navraag gedaan. Vond dat geheimzinnige gedoe ook meteen goed bij het thema van Halloween passen. Maar dat even ter zijde. Het antwoord was niet zo spannend. Was schijnbaar een Montessori-dingetje, omdat niet iedereen Halloween viert. Mijn advies aan de kinderen om het op school maar niet te veel over zwarte piet te hebben, was dus nog niet eens zo gek.

Carnaval-achtig gen

Op de dag zelf waren we bij een van de klasgenootjes uitgenodigd voor een heus Halloween feest. Om aansluitend met z’n allen langs de deuren te gaan. Er was uitermate goed gezorgd. Van hongerige kindjes in Afrika was absoluut geen sprake meer. En ook de ouders werden niet vergeten. Aan witte wijn geen gebrek. Een verkleedpartij in combinatie met alcohol is bij mij al snel een succes. Ben gezien m’n Zuidelijke achtergrond, toch enigszins met een Carnaval-achtig gen belast. Dus ik had het aardig naar mijn zin zo tussen de schoolmoeders.

Aan de deur wordt niet gekocht

Halloween is net zoals in Nederland, ook naar Zuid-Afrika overgewaaid. Wat vooral van religieuze mensen hier niet had gehoeven. En daar zijn er nogal veel van. Merkten we toen we afsluitend met de groep langs de deuren gingen. Er waren opvallend veel huizen versierd. Met ‘n duidelijke rode aanwijzing aan het hek, dat je het absoluut niet in je versierde hoofd moest halen om bij hun huis aan te bellen. Alsof een kudde kinderen, door de suiker geheel overprikkeld, opererend in een groep met zicht op meer snoep, zich daar enigszins door tegen liet houden. Er werd gewoon nogmaals heel hard gezongen, dat wanneer zij geen eten van hun kregen, zij hun ondergoed zouden stelen. Want dat was toch echt de boodschap van het “trick or treat- lied” wat uit de keeltjes van onze bloedeigen kinderen schalden. Ik had dat lied nog nooit eerder gehoord. Maar dat krijg je er natuurlijk van, als er niet over gepraat mag worden.

Open en bloot op straat

Ik vond het vieren van Halloween dus echt heel erg leuk. En vond het ook weer eens fijn, om gewoon weer eens op straat te lopen. Dat doe je hier normaliter niet. Behalve in de toeristische gebieden. Het is eigenlijk altijd auto in, hek uit, hek in en auto uit. Nu liepen we open en bloot met een groep boze heksen, foute superhelden en bebloede kinderen door de straten van een estate. Dat dan nog wel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *