Gepost op

Bregje’s Column: “Er is geschoten in de buurt, op bavianen”

aap zuid-afrika

Bij twee winefarms in de buurt is er geschoten. Met een geweer. Op bavianen welgezegd. Met een geldige vergunning voor twee per dag, maar daar hebben de actievoerders geen boodschap aan. Zij spreken verontwaardigd over bloedwijn. En over Pinokill in plaats van Pinotage. Waarbij ik dan weer aan een enorme dode blauwe vogel denk. Ze roepen op om de desbetreffende winefarms in het geheel te boycotten en er worden diverse vreedzame protestacties georganiseerd. Want laat dat maar aan de furchild-lovers hier over.

Nu kan je veel van bavianen zeggen, maar hoe je het wendt of keert, het zijn nogal brutale apen. Met een scherp gebit en dito nagels. Langs de weg word je voor ze gewaarschuwd en vriendelijk, maar dwingend verzocht om de baboons slash de bobbejanen niet te voeren. Dat ze naast brutaal en agressief, ook razendsnel zijn, daar weten wij sinds kort alles van. Onlangs waren wij bij Cape Point. Daar maakten we bij de openbare toiletten een pitstop. Even een controleplas. Want je weet natuurlijk nooit wat je in zo’n wildpark nog te wachten staat.

En toen zat er een aap in de auto

Samen met Kate en Jules liep ik terug naar de auto, die al bijna in het toiletgebouw geparkeerd stond. Manlief kwam ons tegemoet gelopen, om Jules van mij over te nemen en in z’n autostoeltje te zetten. En passant wijst hij naar een baviaan, die verderop op een auto zit. Op het moment dat ik de aap zie, zie ik hem lijnrecht op ons afkomen rennen. Snel de kinderen in de auto, dacht én riep ik. We zetten ze erin én nagenoeg datzelfde moment, zie ik de aap, bij het venster aan de bestuurderskant, zo door het openraam de auto in klimmen.

Aap in auto. Kinderen gillen. Aap ook. Manlief opent de achterklep en trekt heldhaftig de kinderen uit de auto. De onuitgenodigde gast vlucht via de achteruitgang weg. Maar niet zonder het zakje koekjes van Kate mee te nemen. Later kwam de aap uit de mouw. Terwijl wij weg waren heeft manlief met open raam een koekje zitten eten. Waarschijnlijk zo smakelijk, dat die door al die toeristen ook wel wat geconditioneerde baviaan, er wat meer van wilde weten.

Liefde is over

De liefde voor bavianen is bij Kate nu geheel over. Na het voorval werden we al door haar streng aangesproken op het feit, dat het raam had opengestaan. En tegenwoordig hoeft ze maar een bord met een baviaan te zien of de informeert al naar de status van de ramen en of dat we naar ze gaan kijken. Waarbij er meteen gemeld wordt, dat dat wat haar betreft niet hoeft.Jules blijft ondertussen maar z’n mantra herhalen: “I was not scared.”

Kate zien we dan ook niet snel deelnemen aan de aangekondigde protesten. Maar het kan bijna toch geen toeval zijn, dat wij juist deze week, geheel onwetend, de desbetreffende winefarms hebben bezocht. Dat wij daar onbewust bloedwijn hebben gekocht en ook nog eens een medewerker een lift hebben gegeven, die daar “met bavianen werkt.” We nemen er maar een glaasje op. Rood.

LEES OOK: Bregje’s Column: “Deze week las ik een oproep voor een babybedje voor een opvangtehuis in een nabijgelegen township”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *