Posted on Geef een reactie

Bregje’s Column: “Er is een Louis Vuitton tas uit een boodschappenkarretje gestolen”

Op de community-site las ik, dat bij de plaatselijke wat chiquere supermarkt ‘n Louis Vuitton tas uit het winkelwagentje was gestolen. “In wat voor wereld leven wij?? Sad face, angry face.” Was de strekking van de reacties van de verontwaardigde mede-LV-bezitters. In welke wereld zij leven? Schijnbaar in een hele andere dan waar ik in leef. Dacht ik. Want ik vind helemaal niet zo gek, dat wanneer je zo’n tas onbeheerd achterlaat, dat daar iemand mee aan de haal gaat.

Lekker gangbaar motief én gelegenheid maakt de dief. Helemaal in een stad, waar de verschillen tussen arm en rijk groot zijn. Wanneer ik op zondag voor het hek ga staan, heb ik binnen ’n half uur alle nieuwe modellen van de duurste sportwagens voorbij zien rijden. En het is nu niet zo, dat wij aan een drukke weg wonen. Terwijl de meeste zwarte mensen, die hier werken krap 15 euro per dag verdienen. Daar koop je never te nooit niet zo’n tas mee, maar ze zijn wel blij met dat bedrag. Want zij hebben tenminste een baan. Én dat kan eenderde van de bevolking niet zeggen. Waarschijnlijk stond de desbetreffende tas garant voor ’n lokaal jaarsalaris. En dan ga ik gemakshalve even uit van een heel klein tasje. Voor de boef was de inhoud daarbij vast de bonus. Nee, ik zelf zou het bijna raar vinden, als die tas niet gestolen was.

Kind gestolen

Wat ik wel vreemd vond was het bericht, dat in een groot winkelcentrum in de openbare wc, twee vrouwen een jong meisje hebben proberen mee te nemen. Gelukkig kreeg de moeder argwaan, vond haar dochter en kon in het hokje op tijd ingrijpen. Plots kwamen er opvallend veel van dit soort nare berichten in het nieuws. Waar de politie vervolgens weer van aangaf, dat het fake-berichten waren. Waarbij wel opgemerkt werd, dat je je kinderen nooit alleen kan laten. Zeker niet op straat én dus ook niet openbaar kan laten plassen in een eigen wc-hokje. Dat doen wij dan ook maar gedrieën. Past net.

Drone neerhalen

Dat je toch een tikje mee krijgt van al deze verhalen, bleek wel toen er ineens een drone boven ons terrein vloog. Ietwat paranoïde heb ik de beveiligingsdienst gebeld. Gelukkig heb ik al m’n goede goed aan, dacht ik nog. Terwijl ik netjes met de puppy aangelijnd door de eigen tuin liep en de drone in de smiezen hield. De beveiligers kwamen natuurlijk, toen de drone gevlogen was. Het was inderdaad goed dat ik ze gebeld had. Want ze vertelde me dat de drones uitgerust zijn met camera’s en dat ze zo de huizen en de omgeving in kaart brengen. Kon dus de makelaar zijn, maar net zo goed een gangster-bende. Wat het verschil tussen hun ook mogen zijn. Het advies was, om in het vervolg wanneer een drone boven ons huis en of tuin vliegt, het object “gewoon” neer te schieten. Dat zag ik meteen voor me. Ik loop met de puppy aangelijnd. Totdat ik een drone hoor én zie. Ik tover in een soepele beweging de luchtbuks tevoorschijn en schiet de drone gericht aan flarden. Ik geef de pup ‘n hondenkoekje en loop rustig door. Samen met de kinderen. Alsof er niets aan de hand is in de wilde Westkust. Zouden ze het bij puppy-cursus vreemd vinden, wanneer ik hiermee eens een keertje zou willen oefenen? Heb namelijk geen idee in welke wereld zij leven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *