Posted on Geef een reactie

Bregje’s Column: Een uitnodiging voor een kinderfeestje met een verzoek om minder plastic

plastic

De uitnodigingen voor kinderfeestjes stromen massaal binnen. Vanzelfsprekend staat de volgende schoolvakantie weer voor de deur, dus de komende weekenden slaat iedere jarige job toe. Deze week kwam een uitnodiging met ’n wel heel bijzonder verzoek. De familie probeert minder plastic in hun leven brengen, dus de vraag om bij de cadeau keuze voor de jarige job daar rekening mee te houden.

Daar gaan we wéér. Zadel mij én dat knulletje fijn met je idealen op, denk ik dan wat primair.
Wat anders dan ’n pak potloden, ‘n plant of ‘n T-shirt kan je kopen? Betreft immers maar ‘n kinderfeestje. Niet de verjaardag van je eigen koter. Die geef je nog wel, dat super verantwoorde en o-zo-leerzame en tevens o-zo-overprijsde houten speelgoed. Waar ze met geluk 10 minuten mee te spelen, maar levenslang zo gezellig stylish in de kast staat.

Edelstenen

Of wilde de moeder juist op deze manier de waarde van de te ontvangen cadeaus wat oppimpen? Geef ik alvast voor mijn verjaardag door, dat ik dit levensjaar juist graag wat meer diamanten edelstenen in mijn leven wil brengen. En mag rubber dan wel? Kan politiek ook gevoelig liggen. Glas? Misschien niet de eerste keuze voor een kind, maar ja, je kan het wél recyclen. Blik? Dat lijkt mij dan weer héél Afrikaans.

Lege verpakkingen op straat

Enfin. Na mijn eerste primaire reactie volgt vaak de bezinning. Ik weet eigenlijk ook wel, dat het persoonlijk bijdragen aan minder plastic een heel loffelijk streven is. Dat wegwerpplastic is zichtbaar een groot probleem. Of juist de gebruikers daarvan? Ongelofelijk hoe vaak wij voetgangers zonder enige vorm van gêne lege verpakkingen op straat zien gooien. Of hoe gemakkelijk afval uit het raam van de auto gegooid wordt. Papieren zakken van menig fastfoodketen hebben we voorbij zien vliegen. Met en zonder vleugels. Soms denk ik wel eens, dat ze elkaars werk zo in stand proberen te houden. De een vervuild, de ander ruimt het betaald op. Andere gedacht die ik heb is, dat bij de loodgieter thuis de kraan ook lekt. Of wel als je de hele dag andermans rotzooi hebt opgeruimd, heb je daar met je eigen troep geen zin meer in. En ja als je al op een soort van vuilnisbelt woont.

Flamingo’s

Daarentegen zijn er ook weer opvallend veel van die “milieubeschermachtige” initiatieven. Misschien juist omdat de vervuiling zo zichtbaar en verstorend is in de natuur “schone” omgeving waarin we wonen. Zo wordt dagelijks door één vrijwilliger het strand schoongemaakt. In het weekend kan je hem ‘s ochtends helpen om daarna gezamenlijk met hem te ontbijten. Zonder plastic rietjes dan, want die zijn ten strengste verboden. Zelfde geldt voor ballonnen. Of je moet een dolfijnen- of schildpaddenmoordenaar willen zijn. Ander initiatief is, dat een grote groep vrijwilligers op dit moment zorgt voor 100 baby flamingo’s. De ouders hebben deze keukens wegens de droogte verlaten. Althans dat is de officiële reden. Niets survival of the fittest. Er zal voor ze gezorgd worden. Hele inzamelacties zijn op touw gezet en nu worden in overvolle wisseldiensten de flamingootjes gevoerd en vertroeteld. Leveranciers brengen gratis garnalen en er is een dame die ze dagelijks honderd gekookte eieren brengt. Ze gaat wel een weekje met vakantie, dus ze zoekt nog iemand, die dat klusje even van haar wil overnemen. Helaas heb ik daar geen tijd voor. Ik heb al mijn tijd nodig voor het vinden van een kick-ass plasticvrij cadeau.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *