Geplaatst op Geef een reactie

Bregje’s Column: Een kinderverjaardag met échte unicorn en opblaaskasteel organiseren doe je zo

unicorn kinderverjaardag

En dan besluit je, geheel tegen je natuur in, om het kinderfeestje bij je thuis te organiseren. Omdat je op Facebook ‘n advertentie ziet van een échte unicorn. Die je dan ook meteen boekt. Je hebt er immers de tuin voor en zo ’s avonds met een wijntje op, heb je de beste ideeën. En wanneer je dan net een eenhoorn geboekt hebt, dan moet er natuurlijk ook een springkasteel bij. De allergrootste lijkt dan ook niet eens zo veel duurder te zijn. Om er dan nog een ‘n verfrissend Nederlands tintje aan te geven, besluit je ook nog iemand te laten komen, die poffertjes bakt en bestel je 200 bitterballen. Enkel een unicorn-thema is toch een beetje standaard.

Je verstuurt naar alle vrienden en kinderen uit de klas een zelfgemaakte uitnodiging. En dan weet je al snel, dat je op een zaterdag in april pakweg 40 kinderen en dito ouders op bezoek krijgt. Gelukkig heb je het hele feest op tijd georganiseerd, dus je hebt genoeg tijd om aan dát idee te wennen. Maar dan is het ook ineens de week van tevoren. Dan zie je de weersverwachting. 80% kans op regen. Pardon? Je had alles zo geregeld, dat die kinderen met die verkleedde schimmel en mega kasteel juist 80% van de tijd buiten zouden zijn. De gedachte, dat al dat grut met moddervoeten twee uur lang van binnen naar buiten gaat rennen, maakt je dan ook licht paniekerig. Dat gevoel werd niet beter, toen er twee dagen van tevoren aangekondigd werd, dat de kans op “loadshedding” erg groot zou zijn. Vanzelfsprekend exact van 14:00 tot 16:30 uur. De tijd dat het feest zou zijn.

Leeggelopen Kasteel

Geen elektriciteit betekende ‘n leeggelopen kasteel en koude bitterballen en poffertjes. Het enige geluk was, dat die pony het wel zou doen. Dus je regelt op het laatste moment nog generatoren en een dozijn aan indoor spelletjes. Je denkt dat je dan alles weer onder controle hebt. Tot dat de schilders, die bij je thuis aan het werk zijn, liever gezegd, aanwezig zijn, hun kwasten wel heel grondig spoelen. Ofwel, er is geen water meer. Toch een beetje lastig. Zo ’n dag voordat je je 80 gasten op bezoek krijgt. Gelukkig heb je een grote tuin en een zwembad vol water, denk je dan maar.

Lego tussen m’n ondergoed

Op de dag zelf had ik mij stellig voorgenomen, om mij vooral niet druk te maken over de eventuele “gevolgen”, die tijdens de aanwezigheid van al die feestbeesten in het huis zou kunnen ontstaan. Pure overlevingsstrategie. Maar die struisvogel-strategie heeft mij er geheel doorheen gesleept. Ik heb mij tijdens het feestgedruis niet drukgemaakt over het feit, dat het binnen 5 minuten een grote chaos was. Dat de vloer al meteen plakte van de poedersuiker en limonade. Dat het schijnbaar voor de meerderheid heel moeilijk was om wat ze in hun handen hadden vast te houden en dat er om de 5 minuten aan mij gevraagd werd of dat we al gingen zwemmen. Vond het hoogst een beetje opmerkelijk, dat één moeder al Facetimend rondliep, om ons huis kamer voor kamer aan haar familie te laten zien. Nee, ik heb genoten van het feit, dat het er hier uit zag als een soort entertainment-park. Dat zowel de kinderen als de ouders het erg naar hun zin hadden. Gezien alle flessen bubbles, die er doorheen zijn gegaan én het feit, dat niemand enige aanstalten maakte om aan het eind naar huis te gaan. Best party ever, zie Kate. Zeg dat wel. Vond gisteren nog een stuk lego tussen mijn ondergoed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *