Geplaatst op Geef een reactie

Bregje’s Column: ‘De zwemlessen hier gaan er iets anders aan toe dan in Nederland’

kate zwemlessen

Kate wil later detective worden en Jules duiker. Dat Jules eigenlijk helemaal niet van zwemmen houdt, lijkt hij bij z’n huidige loopbaanplanning nog geheel onbelangrijk te vinden. Wij zijn met onze kinderen al op jonge leeftijd met zwemlessen begonnen. Reden: het zwembad in onze tuin én de nogal zwem (!)-waterrijke omgeving waarin we leven. De zwemlessen gaan hier op een wat andere wijze, dan in Nederland. Maar “what else is new?!” Gelukkig maar, want moet toch elke week een onderwerp hebben, waarover ik direct of tenminste tussen de regels door mijn mening kan geven.

De zwemlessen zijn er hier in eerste instantie op gericht, dat het kind leert om zelf veilig uit het water te komen. Zo leren ze om al bellenblazend en trappelend als een hondje zich naar de kant te verplaatsen. Om zich vervolgens al vasthoudend aan de rand als weer ’n soort aapje naar de trap of het ondiepe gedeelte te begeven. Én ze leren om op eigen kracht uit het bad te klimmen. Belangrijkste les is, dat ze altijd een plan moeten hebben. Nogal een levensles, lijkt mij. Niets geen kikkerbadje of vleugeltjes. Gewoon plons met zwembril het volle water in.

Raar zwembad

Huilde Kate tot 2,5 jaar als ze alleen al bij een zwembad in de buurt kwam of haar ouders daarin zag verdwijnen. Tegenwoordig vindt ze zwemmen hartstikke leuk. Ook wel weer gevaarlijk, gezien de aanwezige zelfoverschatting. Met haar broeder gaat het ook beter nu we van zwemschool zijn gewisseld. De gang naar de eerste zwemschool vond ik elke week al een beleving an sich. Het zwembad, zeg maar badje, lag in een bijgebouw bij iemand thuis in de tuin. Je bereikte het via een ongelijk pad, terwijl je akoestisch begeleid werd door het geluid én de geur van twee hysterisch blaffende honden.

Zwemjuf was opgepakt

In het gebouw was de binnentemperatuur gemiddeld 60 graden. Althans zo voelde het. Wanneer de kinderen klaar waren en het water uitkwamen, zorgde je er dan ook voor dat je binnen 2 seconden sowieso met ze weer buiten stond. Aankleden deden we thuis wel even. Desnoods in de auto. Want in die hitte, onderste boven hangend met je hoofd om zo’n stroef zwembroekje van de billen te krijgen, stond garant voor ’n komend uur ’n kloppend hoofd. Als je tussentijds al niet flauw was gevallen. Ik vond het dan ook niet zo heel erg, dat de zwemlessen ineens werden gestaakt. Wegens organisatorische redenen. Lees: de zwemjuf was door de politie opgepakt.

Natte kleedkamers

Nu gaan we wekelijks naar een andere zwemschool, waar het de helft minder warm is en de honden ontbreken. Stuk relaxtere omgeving voor de meekomende ouders. Maar ik blijf het elke keer weer een opgave vinden. Ik trek natte vloeren gewoon heel slecht en zo’n warm bad vind ik ook altijd vies weekmakend. Laat staan natte kleedkamers. Maar daarin ben ik volgens mij niet de enige want het knulletje voor ons komt soms met z’n nanny en ik zie opvallend veel vaders. Hoop dus maar tegen beter weten in, dat onze kinderen natuurtalenten zijn en we deze fase héél snel achter ons kunnen laten. Komende tijd gaan we in ieder geval veel oefenen. Want het zal jullie niet verbazen, dat het wel weer eens tijd wordt voor een schoolvakantie. Dit keer 6 weken vakantiepret. Met verplicht thuiszwemmen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *