Geplaatst op Geef een reactie

Bregje’s Column: De restaurants zijn weer open in de Kaap

Restaurants gaan open. Dat zei de president een paar weken geleden. Maar toen werd het stil. Er gebeurde niets. Tot daar dan eindelijk de langverwachte officiële mededeling van de verantwoordelijke minister kwam. De restaurants mogen open. Mits ze zich houden aan de regels. De regels worden laten bekend gemaakt. Tot dan blijven alle restaurants gesloten. Einde bericht.

Wat een rare gang van zaken zal je denken. Dat is ook zo. Maar eigenlijk kijk ik er niet eens meer van op. Ben sowieso het spoor een beetje bijster. Toen er eigenlijk niets aan de hand was, mocht helemaal niets. Nu het aantal besmettingen begint te escaleren, mag steeds meer. Hoe dan ook. Ondertussen zijn de regels gecommuniceerd. Daaruit blijkt, dat een restaurant eten mag serveren. Maar geen alcohol. Van maandag negen uur tot en met donderdag vijf uur ’s middags mag het daar wel verkocht worden. Maar niet genuttigd. Zal me niets verbazen, wanneer we straks alleen maar aan het eten mogen ruiken. Hoewel?! Dat zal lastig zijn, met dat verplichte mondkapje op. Uitgaande van het feit, dat je het restaurant al in komt. Want je moet eerst een vragenlijst invullen, voordat je wordt toegelaten.

Dit naast het meten van je temperatuur en het reinigen van je handen met ontsmettingsmiddel. Maar dat zijn we al gewend. Anders kom je geen winkel in. Standaard staat voor elke winkel een vrouw met een fles “sanitizer.” Of er staat een ijzeren standaard van ongeveer 1,5 meter hoog met een fles erin. Daar moet je dan je handen voorhouden. Terwijl je met je voet op een pedaal trapt. Dan sprayt die fles, een straal/kwak van het ontsmettingsmiddel op je handen. In theorie. Moet eerlijk zeggen, dat ik al meerdere malen de kinderen hiermee recht in hun ogen heb gespoten. Omdat die fles de verkeerde richting opstond. Of omdat ik de kinderen even wilden helpen. En net wat te vroeg op het pedaaltje trapte. Hadden de kinderen hun handen er nog niet voor. Gelukkig geen blijvend zichtverlies. Zelfs geen tranen. Zegt veel over het alcohollevel.

Die vragenlijst kan wel eens wat worden. Ondertussen weet ik namelijk hoe ze hier van administratie houden. Zal me niets verbazen, dat ik uitgebreid moet aantonen waar ik de afgelopen maanden ben geweest én waar ik komende periode uithang. Dit door bewijs van “place of residence,” tenminste wat papieren mét officiële stempel en een uitgebreide financiële verslaglegging van tenminste drie maanden. Mochten we toegelaten worden, dan zullen we wel niet veel personeel zien. Omdat ze veelal ontslagen zijn. Of omdat ze hun handen moeten wassen. Dat moet. Na elke interactie met een klant of met een collega. Daar zal in een restaurant toch wel eens sprake van zijn.

Voor de rest is er nog steeds veel discussie over het rookverbod. Sigaretten zijn hier al bijna honderd dagen geheel uit het zicht. En het ziet ernaar uit, dat dat ook nog wel een tijdje blijft. Een aantal illegale sigarettenhandelaren zijn enorm rijk aan het worden, denk ik zo. Want het is natuurlijk niet zo, dat er ineens niet meer gerookt wordt.

Dit brengt me op het verhaal, dat toen ik deze week in het winkelcentrum was, ik twee mannen zag lopen met een winkelwagentje. Op zich niet zo bijzonder. Maar het wagentje was niet gevuld met dagelijkse boodschappen. Maar enkel met papieren tassen van de duurste winkels. Bij Louis Vuitton reden ze met die winkelwagen zo naar binnen. Om de wagen vervolgens pontificaal in het midden van de winkel te parkeren. Dan ben je wel op missie. Dat je in een luxe winkelcentrum denkt. Zo tijdens de ergste financiële crisis in negentig jaar. Dat je wel een winkelwagen kan gebruiken. En dat je dat dan ook nog eens goed idee lijkt. Ik zei het al. Ik kijk er niet meer van op.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *