Posted on Geef een reactie

Bregje’s Column: De Montessori-school van de kinderen heeft absoluut heel veel voordelen en dit zijn ze

bregjee's column

Waarom we voor de school hebben gekozen waar onze kinderen naar toe gaan? Die vraag wordt ons geregeld gesteld. Het is namelijk best een bijzonder Montessori- schooltje in een net zo bijzondere landelijke omgeving. Je kan je goede goed thuislaten, zeg maar. Wij hebben de school niet bewust gekozen. De school heeft óns gekozen. Nee dat is natuurlijk niet waar. Heel eerlijk gezegd, hebben we er destijds helemaal niet zo over nagedacht. Zo dat we dat met wel meer dingen doen. Wil niet zeggen, dat er in het geheel niet nagedacht wordt. Maar ergens doen we soms maar gewoon. Uit daadkracht. Misschien uit gemak. Maar ook omdat we van snelle beslissingen houden én door willen.

Deze school was eigenlijk de enige school in de buurt, die destijds twee kindjes voor drie maanden wilde hebben. Want toen we hier ongeveer twee jaar geleden arriveerden, moesten we ook tijdelijk weer terug naar Nederland voor het aanvragen én nog belangrijker het verkrijgen van de werkvergunning. Én of dat we terugkwamen was toen helemaal niet zo zeker. Gelukkig was dat wel het geval en bleek de school uitstekend te bevallen. Zo goed zelfs dat ongeacht het feit, dat we verhuisden naar een andere buurt we bewust én bekwaam gekozen hebben om de kinderen daar op school te laten. Waarbij we ze af en toe natuurlijk nog wel ophalen. Zo aan het eind van de dag en voor de weekenden.

Anders dan in Nederland

De school is op alle vlakken anders dan dat wij in Nederland gewend zijn. Maar het alternatieve, zweverige én creatieve karakter ben ik reuze gaan waarderen. Net zoals het feit, dat ze veel aandacht besteden aan de natuur, de ontwikkeling van de zelfstandigheid van de kinderen en hun onderlinge interactie. Een paar voorbeelden. Borden en bestek worden daar zelf na de lunch afgewassen. Reuze handig. Hebben we thuis ook meteen ingevoerd. Ze moeten zichzelf aankleden. Dat doen we thuis uit timemanagement oogpunt niet altijd. En er wordt over gevoelens gepraat. In plaats van dat er meteen op losgeslagen wordt. Zijn wij het tot een bepaald level thuis ook mee eens. Een regel is thuis echter wel geheel anders. Er wordt enkel buiten, ik herhaal enkel buiten, met insecten geknuffeld.

Geen privé-school>

Gezien het liefelijke karakter van de school was mijn verbazing dan ook groot, toen we ineens een mailbericht kregen, met de aankondiging dat er gestemd kon gaan worden of dat de school zo ja of zo nee een privéschool zou gaan worden. Er was namelijk een andere school, die de school wilde kopen. Dacht ik toch de hele tijd, dat onze kinderen al op een privéschool zaten. Helemaal niet waar. De school blijkt “parent owned” te zijn. En dat is net weer wat anders. Verklaart achteraf wel het een en ander.

Vond de graad van gevraagde ouderparticipatie altijd al aan de redelijk hoge kant. Nu blijken we dus ineens, wat dus weer niet zo ineens is, een stukje school te hebben. En dat vereist toch wel wat nadenk werk om tot een juiste en afgewogen beslissing én stem te komen. Kan ik ‘n dagtaak van maken gezien alle mailberichten die over en weer door bezorgde mede-eigenaren worden gestuurd. Die zich in drie groepen laten verdelen. De ja-stemmers, de nee-stemmers en degene die meer informatie willen. Wij als snelle beslissers zijnde weten natuurlijk al wat we gaan stemmen. Voor het behoud van onze Utopia.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *