Geplaatst op Geef een reactie

Bregje’s Column: De eerste week van de lockdown zit erop

De eerste week van de totale lockdown zit erop. Het gaat best voorspoedig. De kinderen spreken ondertussen een aardig woordje Spaans en Italiaans. Met dank aan de reisverhalen van Bassie en Adriaan. Niet dat ze gezien alle ontwikkelingen, die landen snel zullen gaan bezoeken. Maar toch. Ze zijn er deze “staycation” gevoelsmatig toch even uit geweest. De kinderen spelen over het algemeen ook lief met elkaar. Het hebben van een zwembad en mooi weer helpt natuurlijk enorm.

Verveeld

Al vraag je je wel af of dat ze zich vervelen, wanneer ze proberen de hond te hypnotiseren, zodat zij ook kan gaan praten. En elke dag weer die verplichte “egg hunt.” Omdat ze bang zijn dat de paashaas ook niet meer naar buiten mag. Wij moeten dan door hun verstopt speelgoed terugvinden. Volgens mij een soort mentaal spel van ze. Vind namelijk maar eens verstopt speelgoed terug tussen alles wat al rondslingert. Als ouder ga je dan vanzelf die rotzooi opruimen. De slimpies.

Hulpverleners toejuichen

Standaard activiteit is naast de sport- én continue eetsessie, elke dag om acht uur een bezoek aan ons dakterras. Om daar de hulpverleners toe te juichen. Wat per dag door meer mensen gebeurt. Potten, pannen, vuvuzela’s en sirenes je hoort het allemaal. Jules vroeg zich gisteravond wel af waarom dat allemaal voor “de dentist” was. Hij heeft dus een kwartiertje extra homeschooling gekregen. Wat natuurlijk een grapje is, want vooralsnog hebben ze nog gewoon vakantie. Wij hoeven pas volgende week van start.

De cijfers

Even de lokale statistieken en stand van zaken. Op de dag van schrijven zijn hier vijftigduizend mensen getest. Zijn er pakweg vijftienhonderd Corona-gevallen en negen doden te betreuren. Op een land dat bijna dertig keer groter is dan Nederland lijkt dat relatief nog mee te vallen. Weet enkel niet hoe serieus deze getallen zijn. Weet ook, dat binnenblijven voor velen gewild of ongewild moeilijk is. Het zal wel de stilte voor de storm zijn. Ondertussen is het wel raar, dat in de supermarkt, de kookboeken en tijdschriften afgeplakt zijn, omdat dat geen essentiële goederen zijn. Maar dat de regels voor taxibusjes al wel weer versoepeld zijn. Zij mogen weer volgepropt met mensen rondrijden. Ook de regelgeving met betrekking tot het bijwonen van begrafenissen is aangepast. Je moet nu de overledene ook echt kennen. Voordat je samen met negenenveertig anderen komt opdraven. De papagaai van de buren mag trouwens hopen, dat ik hem niet nader leer kennen. Word gek van dat continue melodische gefluit en dat gedoe alsof hij een alarm is. Schrik elke keer. Maar dat even terzijde.

Live concert

Hoogtepunt van de week was, dat wij ineens luid en duidelijk een stem hoorden. In deze tijden kijk je dan natuurlijk eerst verwachtingsvol naar boven. Maar nee, het bleek onze achterbuurman via een microfoon en geluidsset te zijn. Hij is in Zuid-Afrika een bekende artiest en hij gaf spontaan een concert. Op zijn dakterras. Online konden tickets gekocht worden. De opbrengst daarvan gaat naar lokale goede doelen. Het township. Ongehuwde moeders etc. Het was geweldig. Zijn stem en zijn gitaar galmden prachtig door de vallei. We zagen ook eens onze buren. In plaats van ze alleen maar te horen. En we hoorden overal andere mensen juichen en zingen. Het gaf een enorm saamhorigheidsgevoel. Het gevoel, dat je het samen doet, ook al ben je alleen. Geinig was nog, dat toen hij tijdens het concert aangaf wel zin in een biertje en wat biltong te hebben, er een drone aangevlogen kwam. Mét biltong. Want ja. Alcohol mag niet vervoerd worden tijdens de lockdown. Gelukkig geldt die regel in huis nog niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *