Geplaatst op Geef een reactie

Bregje’s Column: Bergbeklimmers zijn we

Bergbeklimmers zijn we. Die naam hadden we natuurlijk al. Maar nu echt. Omdat erna regen, hier ook vaak ’n waterval komt, wilden wij zo’n gigant wel eens van dichtbij zien. De vader van een klasgenootje bood zijn hulp aan. Naar een fiks exemplaar in de buurt. Hij ging mee. De route laat zich moeilijk uitleggen. Maar de weg er naartoe is eenvoudig. Zei hij. Volgende keer wanneer hij zoiets zegt, neem ik touwen, een gids en ‘n alpaca mee.

Begon meteen al aan het begin. Het was klauteren van steen tot rots en dat naar boven. Met af en toe een uitzicht. Zo afhellend. De diepte in. Op de vallei. In mijn gedachte de afgrond genoemd. We moesten zelfs stromend water oversteken. Op van die glibberige keien. Mag nog blij zijn, dat ik tenminste gymschoenen aanhad en m’n handtas thuis had gelaten. Maar het was het allemaal waard. Het zien van al dat stromende water. Het horen vallen van liters water op de rotsen. Zo in bergen en in de vrije natuur. En dan de climax van de eindbestemming. Een metershoge waterval. De beschutting van alle omringende bomen en de diepgroene begroeiing eromheen. Soort droomvlucht XXL. Maar dan in het echt. We waren helemaal in de gloria. Toen hoorden wij ineens een stem. Elven. Denk je dan in eerste instantie. Maar nee. Natuurlijk niet. Was een vrouw, die nog een niveautje hoger stond en vroeg of dat wij wat zoets te eten hadden. Daar ben ik ook wel aan toe. Of iets in een glas, dacht ik nog. Maar het was omdat een van haar medewandelaars, dat even nodig had. Tas thuis zei ik al, dus ze moest het hebben van onze gids, die haar kon verblijden met twee mandarijnen.

Belevenis

De kinderen hielden zich daarna bezig met het vangen en het vasthouden van kikkers. En vervolgens zijn we langzaamaan weer de berg afgedaald. Glijdend en schuivend. Alles even charmant. Not. Wat voor de gemiddelde Zuid-Afrikaan voelt als een soort van “walk in the park” is voor ons al snel een hele belevenis. Er zijn verschillen. De wandelaar met de mandarijnen, is trouwens twee uur later wegens medische reden van de berg gehaald. Met de helikopter.

Terug naar de regels

Terug naar de Corona-regels. Wij zijn ergens naar “advanced” level 3 gegaan. Wanneer en wat dat geavanceerde nu precies inhoudt, is iedereen een raadsel. Voorheen was het level 5 t/m 1. Nu zijn er schijnbaar ook tussenlevels. Wordt altijd een beetje opstandig wanneer gedurende het spel de regels veranderd worden. Maar hoe dan ook; Gelukkig biedt dit nieuwe level, 3.25 of 2.85, wel versoepeling aan diegenen, die werkzaam zijn in de verzorgingsindustrie. Kappers en masseurs mogen weer aan het werk. Én dat zijn hier vooral vrouwen. Vaak de kostwinners. Zij hebben bijna drie maanden geen inkomsten gehad.

Professionele surfers mogen ook weer surfen. De stranden zijn alleen nog steeds verboden terrein. Dus dat is nog even een praktisch dingetje. Net zoals dat je thuis nog steeds geen bezoek van vrienden of familie mag ontvangen. Maar je mag wel naar het casino of je laten tatoeëren. Zelfs restaurants mogen open. Wanneer en hoe is nog niet bekend. In ieder geval wél zonder alcohol. Het toestaan van de verkoop van alcohol van maandag tot donderdag is een heet hangijzer. Volgens de president is het aantal gevallen van huiselijk geweld na het toestaan van alcohol énorm toegenomen. Volgens hem zijn alle recente gevallen van “gender based violence” geheel toe te wijden aan het gebruik van alcohol. Hoop dan bij de daders. Een nieuw alcoholverbod in het kader van de Lockdown ligt denk ik dan ook op de loer. Helemaal nu in de Kaap deze week de piek van het aantal Corona-gevallen verwacht wordt. En ik was al zo high.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *