Posted on Geef een reactie

Bregje’s Column: “Afrika kent officieel 11 talen en de kinderen spreken veelal Engels”

zuid-afrika

Jullie spreken in Nederland dus maar één taal? Vraagt de Über-chauffeur hoogst verbaasd. Ja, eigenlijk wel, antwoordden we bijna verontschuldigend. Wilden daarbij nog aantekenen, dat Fries eigenlijk ook een officiële taal is, maar dat leek ons gezien de al reeds aanwezige verbazing niet meer van toegevoegde waarde. Laat staan om over de verschillende Nederlandse dialecten te beginnen. Met ‘n harde én zachte G. Hij gaf vol trots aan, dat Zuid-Afrika maar liefst 11 officiële talen kent.

Taal is hier wel een “dingetje.” De hoeveelheid aan talen is een erfenis van de onderhandelingen tijdens de afschaffing van de Apartheid in 1992. Het ANC (zwart) wilde Engels als voertaal. De Nationalisten (wit) wilde het Afrikaans niet opgeven. Het ANC ging daarmee akkoord. Maar zij konden bij die keuze natuurlijk niet de andere oorspronkelijke en inheemse talen passeren. Tadááá! Resultaat: 11 officiële talen. Opvallend feit is, dat 60% van degene die Afrikaans spreken niet wit zijn. Je zou gezien het “witte” karakter én het dito verleden van deze taal anders verwachten. Zoals iedere Nederlander wel weet is Afrikaans een dochtertaal van het Nederlands. Gek genoeg lijken de meeste Zuid-Afrikanen de Nederlandse roots geheel vergeten te zijn. Hoe vaak ons niet gevraagd wordt, welke taal wij toch spreken. En hoe vaak vervolgens bij het antwoord opgemerkt wordt, dat dat Nederlands van ons toch verdacht veel op het Afrikaans lijkt. Ja hallo. Gek hè?! Les voor ons. Altijd oppassen met wat je zegt.

Voornamelijk Engels

Waar wij wonen zijn de meest voorkomende talen Engels, Xhosa en Afrikaans. Wij spreken én horen voornamelijk Engels. De zwarte bevolking spreekt vaak Xhosa met elkaar. Een taal met klikkende geluiden. Voor ons niet te produceren, laat staan een touw aan vast te knopen. Al hoor ik het in soap-vorm op zeer regelmatige basis uit de telefoon van onze hulp schallen.

Onze kinderen krijgen les in het Engels. Het cliché is waar, dat kinderen op jonge leeftijd een nieuwe taal “opsponzen”. Opvallend is, dat wanneer ze thuis spelen, ze ook Engels spreken. Spelen associëren ze met school. Schijnbaar is dat ook de reden, dat Engels de meest dominante taal voor hun wordt. Dat merken we wel aan onze “Barry Stevens-en”. Zo is er steeds vaker een accentje en worden woorden creatief verbasterd. Zo “weten zij mensen”, in plaats van dat ze hen kennen. You know. Bedoelen ze “deze keer” als ze “deze tijd” zeggen. Worden plaatjes opgestickt en kaarsen gelicht. Wordt er aangegeven, dat ze moet concentraten wanneer ze aan het practicen zijn. En er wordt gezegd, dat de plastic bloemen niet echt zijn, maar dat “they just pretend.”

Relocate

Of de vraag wordt gesteld of dat we nog een keer gaan verplekken? Komt van relocate. Moest ik ook even over nadenken. Elke dag een soort van cryptogrammen met die kinderen van ons. Maar ze spreken de Engrlse taal ondertussen wel accentloos. Toen ik onlangs de parkeerwacht in het Engels aansprak en hem een extra muntje gaf, omdat het zo regende, bedankte hij mij uitgebreid terug. In het Frans. Heb maar heel vriendelijk “au revoir” teruggeroepen. Zonder enig Engels accent. Gaat met mij ook de goede kant op. Nog 10 talen te gaan.

LEES OOK: Bregje’s Column: We hebben een beveiliger in ons midden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *