Geplaatst op Geef een reactie

Bregje’s Column: Hey mummy!

Wanneer een wildvreemde man, zelfs zonder dat je kinderen erbij zijn, je mama of wel “mummy” noemt, dan zit het goed. Dan weet je dat er sprake is van respect. Het is een eretitel. Een nogal traditionele. Daar houden ze van. Zo is de titel “boss” enkel weggelegd voor de man. Menig klusjesman heeft aan mij gevraagd waar “boss” was. Om vervolgens nadat ik onze “boss” gehaald had enkel tegen hem te zeggen, dat ze klaar waren.

Die boodschap is schijnbaar niet aan “mummy” besteed. Of aan “mem.” Want zo word je ook nog wel eens genoemd. Dat mem komt van madam. Met die titel heb ik minder. Sis of sweety vind ik bijna lief. Zo noemen vrouwen je voornamelijk. En wat ik in de dagelijkse communicatie ook alleraardigst vind, is dat wanneer de wegen scheiden, ze je altijd tenminste een “lovely day” wensen. Of op koude dagen uitspreken dat ze hopen dat je warm blijft. En met de feestdagen krijg je de complimenten van het seizoen. Hoe dan?! Denk ik dan ieder keer. Maar het is weer eens wat anders, dan dat korte nou doei of houdoe hé!

Beetje in de vrije tijd balletten

Waar ik aan moet wennen is de competitiviteit op sportgebied. Kijk dat iedereen voor acht uur ’s ochtend vroeg al een berg heeft beklommen of even een trial-run van 35 kilometer heeft weggetikt, daar kijk ik niet meer van op. Maar dat er ook bovenmenselijke sportieve prestaties van onze kinderen verwacht worden, dat wist ik niet. Ik dacht die dochter van ons gaat ook gezellig op ‘n clubje. Beetje balletten en gymnastieken in de middag. Nee hoor. Zo vrijblijvend is het niet. Serieuze bedoeling. Bij ballet maakten we de beginnersfout, dat we haar maar een keer per week wilden laten komen. Dat schoot natuurlijk niet op. Als straf kregen we het in te studeren balletstukje per WhatsApp toegestuurd. Met enkel de opmerking. Hoe groter de inzet, hoe beter het resultaat. “Gymnastics” vindt weer plaats in een sfeer, die doet denken aan een turnkamp in het voormalige Oost-Duitsland. Met dito coach. Zo’n enorme grijze, waarschijnlijk slecht afgetrainde grote vrouw. Met een volwassen wat verdachte zoon. Het heeft echter wel als resultaat, dat dochterlief, waarvan ik zwaar het vermoeden had, dat ze behept was met mijn motoriek, nu flikflakkend door het leven gaat. Gelukkig zijn ze bij karate meer relaxed. Want ook nog een zoon trainen voor de zomerspelen van 2024 leek me wat te veel van het goede. Gaat toch ten koste van het televisie kijken.

Enorme brand

Dat Zuid-Afrikanen in tijden van nood enorm saamhorig en zorgzaam zijn, vind ik weer heel bewonderenswaardig. Dat bleek deze week tijdens de enorme brand, die op en rond de Tafelberg woedde. Met als treurig resultaat dat honderden hectares natuurgebied, een deel van de universiteit en diverse monumenten verwoest zijn. Drie dagen lang is het vuur bevochten door voornamelijk vrijwillige brandweerorganisaties. Zij werden breed ondersteund door de gemeenschap. Massaal werden er energiedrankjes, mueslirepen, oogdruppels en paracetamol voor ze ingezameld. Bij elke winkel stonden boodschappenkarren klaar waarin je je donatie kon doen. Voor als je niet zelf naar een centraal verzamelpunt kon gaan. Ook de dieren, zoals de porcupines met verbrande billen en schildpadden met verschroeide pootjes werden niet vergeten. De studenten, die hun kamer kwijt waren geraakt, konden weer gratis overnachten in hotels en werden massaal getrakteerd op pizza’s. Deze gemeenschapszin, die ondanks alle ellende de situatie net weer wat mooier kleurt, vind ik misschien wel een van de mooiste kanten van Zuid-Afrika. Ubuntu. Het houdt mij bezig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *