Geplaatst op Geef een reactie

Bregje van Weezel: “I need booze…”

“I need booze!” Hoorde ik een moeder bij de dranktafel zeggen. Locatie: Kinderfeestje. Tijdstip: zondagmorgen, elf uur. Ze had zich zó moeten haasten, dus ze was er wel aan toe. Vertelde ze, terwijl de rest instemmend knikte. Denk, dat er hoe dan ook wel een reden voor haar was geweest. Opvallend ander feit was, dat het merendeel van de andere gasten er openlijk vooruitkwam, dat ze daar met een fikse kater stond. Ja, die Zuid-Afrikanen houden wel van ‘n drankje. En alle buitenlanders hebben zich aan die gewoonte enorm goed aangepast. Als je dan toch in de wijnlanden woont.

De dranktafel was dan ook enkel gevuld met flessen champagne alias vonkelwijn. Er was geen koffie of thee te bekennen. Het enige zonder alcohol, was de jus d’orange, maar die was dan weer voor de mimosa’s. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is, staat iedereen daar op ‘n zondagochtend mét ’n glas bubbels een kinderfeest te vieren. De ouders dan hè?! De sfeer zat er dus al snel weer goed in. De stress werd getemd en de katers verdwenen. Deze zaterdag beginnen we om tien uur. De rest van de dag kunnen wij qua productiviteit wel afschrijven, schat ik zo in. De ouders zijn tegenwoordig degene, die de middagdutjes doen.

De Watermeter

Ander onderwerp. Onze watermeter is ein-de-lijk aangepast. Sinds 1 december vorig jaar zijn de in de Kaap geldende waterrestricties versoepeld. De omliggende waterdammen waren weer voldoende gevuld. Dat ging ineens opvallend snel. Het feit, dat er steeds minder toeristen kwamen, zal daar ook wel aan bijgedragen hebben, maar dat terzijde. De beperking van slechts vijftig liter per persoon per dag is toen komen te vervallen. Wij helemaal blij. Dat was echter van korte duur. Onze meter bleef strak op die vijftig liter ingesteld. Kon niet op afstand worden aangepast. Zei de gemeente. Hele bijzondere meter. Naar beneden kon namelijk wél automatisch. Dat hebben we meerdere malen mee mogen maken. Maar nee, het naar boven bijstellen, dat was toch écht een automatisch proces wat handmatig uitgevoerd moest worden. Vanzelf zou er iemand bij ons langs komen.

Er zelf maar even op afgestapt

Omdat er hier niets vanzelfsprekend is, laat staan dat er iets vanzelf gaat, zijn we na maanden geduld, zelf maar eens bij de gemeente op bezoek gegaan. Met wat charme en ‘n extra lekkere bak koffie voor de beslissende meneer hebben we hem kunnen overtuigen om ook onze meter aan te passen. Dat zou binnen twee maal vierentwintig uur geregeld zijn. Ok, dat werd tweemaal een hele week, maar het is gelukt. We hebben “free flow”, ofwel onbeperkt toegang tot water. En wat is dat fijn! Dat je aan het eind van de dag de wc ook eens door kan spoelen. Dat wanneer gasten komen, iedereen kan douchen. Of dat wanneer ’s nachts een kind ziek is, er extra gewassen kan worden. Opmerkelijk genoeg heeft er nog geen gezinslid, weer eens lekker in bad gezeten. Wordt er nog steeds kort gedoucht. Laten we de kraan niet lopen bij het tandenpoetsen en zijn we nog steeds keizer in het volproppen van de vaatwasser. Helaas niet altijd zonder discussie.

Er is immers, als je de media moet geloven, nog steeds sprake van waterschaarste. Iedereen is ook nog steeds overdreven blij met regen. Maar denk, dat de belangrijkste reden is, dat we nog steeds zuinig met water omgaan is, omdat we ons gedrag totaal hebben aangepast. De kinderen weten zelfs niet beter. Wij “waste-n” geen water. Wij drinken wijn. Met bubbels.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *